یعنی چه
واژهٔ شکوه دو معنای کاملاً متفاوت دارد: اگر به صورت شُکوه (با ضمه) خوانده شود، به معنای بزرگی، جلال، حشمت، هیبت و شوکت است. اما اگر به صورت شِکوه (با کسره) خوانده شود، به معنای گله، شکایت، اظهار غم و اندوه و نالیدن از سختیها و جفای روزگار است.
تلفظ
تلفظ اول شُکوه (Śokūh) با ضمهٔ شین است که ریشه در زبان پهلوی دارد. تلفظ دوم شِکوه (Śekwih) با کسرهٔ شین است که واژهای معرب و برآمده از ریشه عربی است.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، با توجه به تعداد حروف خواسته شده و معنای مد نظر (جلال یا گله)، کلماتی مانند عظمت، شوکت، حشمت، شکایت، گله یا تظلم به کار میروند. طبق راهنمای طراح، پاسخ دقیق این ردیف ۱۰ حرفی، خودِ عبارت «مترادف شکوه» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف جلال و بزرگی (شُکوه) از واژگانی نظیر Glory یا Splendor استفاده میشود، در حالی که برای بیان گله و ناخرسندی (شِکوه) کلمه Complaint به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی، واژههای جلال و عظمة دقیقاً هممعنی شُکوه فارسی هستند. همچنین واژه شِکوه در فارسی، خود از ریشه ثلاثی «ش ک و» در زبان عربی (شَکوی) اقتباس شده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، برای رساندن مفهوم ابهت و جلوه از کلمات İhtişam یا Görkem استفاده میکنند و برای بیان گلهمندی از کلمات Şikayet یا Sitem بهره میبرند.
به فارسی
برابرنهادهای اصیل فارسی برای شُکوه شامل کلماتی چون «فر»، «پادشاهی»، «ابهت» و «بزرگی» است. برای واژه شِکوه نیز واژههای روان فارسی مانند «گله»، «ناله» و «پندار» در متون کهن به کار رفتهاند.
جمعبندی و توضیح کامل مترادف شکوه
واژه «شکوه» از نمونههای جالب و زیبای زبان فارسی است که تغییر یک مصوت کوچک (حرکتگذاری)، معنای آن را ۱۸۰ درجه تغییر میدهد. شُکوه با ضمه، ریشهای کاملاً فارسی و پهلوی دارد و یادآور عظمت، فرّ کیانی، جلال و شوکت اساطیری است. در ادبیات فارسی، نمادهایی همچون عقاب و شیر مظهر این نوع از شکوه هستند که ابهت و منزلت بالا را بازتاب میدهند.
در نقطه مقابل، شِکوه با کسره، واژهای وامگرفته از ریشه عربی است که مفهوم گله، شکایت و ابراز اندوه را در خود دارد. این واژه در ادبیات عرفانی و عاشقانه کاربرد وسیعی دارد؛ جایی که بلبل از جفای گل گله میکند یا نی در نینامه مولانا از فراق و دوری از نیستان مینالد. حتی در قرآن کریم نیز ریشه عربی این واژه در آیه ۸۶ سوره یوسف از زبان حضرت یعقوب (ع) برای بیان غم به درگاه الهی تجلی یافته است.
بنابراین هنگام بررسی مترادفها و کاربردهای این کلمه در جدول، شعر یا ترجمه، شناخت دقیق بافتار متن و نحوه تلفظ صحیح آن اهمیت حیاتی دارد تا معنای درست (عظمت در برابر شکایت) به درستی درک و منتقل شود.