یعنی چه
خوف در لغت به حالت روانی و اضطراب دل گفته میشود که ناشی از انتظار یک خطر، امر مکروه یا از دست رفتن نعمتی در آینده است.
مترادف
تلفظ
تلفظ این واژه در زبان فارسی به صورت خَوف (خ + فتحه + واو ساکن + ف) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول بر اساس تعداد حروف، خود واژهٔ «خوف» با ۳ حرف یا معادلهای آن مانند «بیم» و «ترس» است.
به انگلیسی
به عربی
به فارسی
برگردان واژهٔ خوف به زبان فارسی اصیل شامل کلماتی چون «ترس»، «بیم»، «هراس» و «پروا» میشود.
در قرآن
ریشه «خوف» بیش از صد بار در قرآن کریم به کار رفته است. در فرهنگ قرآنی، خوف از خدا (ترس از مسئولیت و عذاب الهی) صفتی پسندیده در مقابل «جُبن» (ترس مذموم ناشی از ضعف نفس) است. آیه ۵۶ سوره اعراف میفرماید: «وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا» (و خدا را با بیم و امید بخوانید). همچنین در وصف مؤمنان در آخرت آمده است: «لا خوفٌ علیهم و لا هم یحزنون».
جمعبندی و توضیح کامل خوف
واژهٔ خوف ریشه در زبان عربی (خ - و - ف) دارد و در زبان فارسی به عنوان یکی از کلیدیترین کلمات برای توصیف حالت اضطراب، ترس و بیم از آینده به کار میرود. این کلمه در ادبیات، اخلاق و عرفان اسلامی جایگاه ویژهای دارد و معمولاً در کنار واژهٔ «رجاء» (امید) مطرح میشود.
در اصطلاحات عرفانی، خوف و رجا به دو بال یک پرنده تشبیه میشوند که سالک برای پرواز و رسیدن به کمال به هر دوی آنها نیاز دارد؛ چرا که خوفِ تنها انسان را به ناامیدی (یأس) میکشاند و رجای تنها موجب غرور و غفلت میگردد. بنابراین تعادل میان این دو حالت، مایهٔ رشد معنوی است.