یعنی چه
واژه «اوطار» در لغت به معنای نیازها، آرزوها، مقاصد و خواستههای بزرگ است. این کلمه در واقع شکل جمع مکسر از واژه عربی «وَطَر» است و زمانی به کار میرود که صحبت از مقاصد مهم یا برآورده شدن احتیاجات کلیدی در میان باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحة همزه در ابتدا یعنی «اَوطار» است. باید توجه داشت که حرف «ط» در آن با صدای ت معمولی تلفظ میشود اما در نگارش نباید با واژههای همآوا اشتباه گرفته شود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به طراحانی که «حاجات»، «خواستهها» یا «جمع وطر» را میخواهند، به عنوان یک کلمه ۵ حرفی کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به بافتار متن، کلماتی مانند Needs برای بیان احتیاجات، Desires برای اشاره به امیال و خواستهها، و Purposes برای مقاصد، معادلهای دقیق انگلیسی آن هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این واژه شامل «خواستهها»، «نیازها»، «آرزوها» و «آرمانها» هستند که در متون امروزی جایگزین این کلمه عربیمآب شدهاند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک و عرفانی فارسی و عربی، اوطار مابازای مادی یا اسطورهای ندارد؛ بلکه به عنوان نمادی ذهنی برای اشاره به آرزوهای دنیوی، تمایلات نفسانی و اهداف برآوردهنشده یا ناتمام انسان به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اوطار
واژه «اوطار» یک واژه مستقل فارسی نیست، بلکه جمع مکسر کلمه عربی «وَطَر» است که به زبان و ادبیات فارسی راه یافته است. این کلمه به معنای حاجات، نیازها، مقاصد و خواستههای مهم انسان است و نباید آن را با واژه «اوتار» (جمع وَتَر به معنی تارهای ساز یا مفاهیم آیین هندو) اشتباه گرفت. ترکیب مشهوری مانند «قضای اوطار» در متون کهن به معنی برآورده ساختن نیازها و آرزوهاست.
اگرچه خود شکل جمع یعنی «اوطار» در قرآن کریم نیامده است، اما مفرد آن یعنی «وَطَراً» یکبار در آیه ۳۷ سوره احزاب به کار رفته است. این واژه امروزه بیشتر در متون ادبی، شعر کلاسیک و یا به عنوان اصطلاحی خاص در طراحهای جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد و در زبان گفتاری روزمره کمتر شنیده میشود.