یعنی چه
واژهٔ پردار در زبان فارسی به معنای موجود یا شیئی است که دارای پر باشد. این صفت معمولاً برای توصیف پرندگان، فرشتگان بالدار و همچنین تیرهای قدیمی که در انتهای آنها پر تعبیه میشد تا تعادل حرکت حفظ شود، به کار میرود. در اصطلاحات قدیمی معرکهگیری نیز به پولی که برای فریب داده و پس گرفته میشد اشاره داشت.
تلفظ
این واژه به صورت پَردار (فتحه روی پ و سکون روی ر) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند بالدار، پَردیس یا ذوالجناح به عنوان هممعنی استفاده میشوند.
به انگلیسی
رایجترین معادلهای انگلیسی برای این واژه شامل Feathered و Winged هستند.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ترکیب ذو ریش یا واژه مرایش استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی واژه tüylü به معنای موجودی است که بدن آن از پر، کرک یا مو پوشیده شده است.
نماد چیست
در ادبیات، عرفان و فرهنگ نمادین، موجودات پردار و پرندگان نماد رهایی از بند مادیات، آزادی، لطافت و حرکت روح به سوی تعالی و آسمانها هستند.
جمعبندی و توضیح کامل پردار
واژهٔ «پردار» یک صفت مرکب اصیل فارسی است که از ترکیب «پَر» و پسوند مالکیت «ـدار» ساخته شده است. این واژه در وهله اول به پرندگان و موجودات بالدار اشاره دارد و در ادبیات حماسی و سنتی نیز برای توصیف تیرهای جنگی پردار به کار میرفته است تا نشاندهنده سرعت و دقت در پرواز باشد.
از منظر نمادین و عرفانی، پردار بودن ویژگی برجسته فرشتگان و موجودات آسمانی است و در شعر فارسی همواره به عنوان مظهر سبکبالی، رهایی از تعلقات دنیوی، پرواز اندیشه و صعود روح به درگاه ملکوت توصیف میشود. این کلمه با ساختار ۵ حرفی خود کاربرد زیادی نیز در معماها و جدولهای کلمات متقاطع دارد.