یعنی چه
آدم بیبند و بار به فردی اطلاق میشود که در زندگی خود حدود، قواعد، آداب اجتماعی و قیدهای اخلاقی را رعایت نمیکند. چنین شخصی بدون توجه به ملامت دیگران یا پیامدهای رفتار خود، به صورت افسارگسیخته و لاقید عمل میکند.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «آدَمِ بیبَند وَ بار» است که واژهٔ «بیبندوبار» به عنوان صفت مرکب برای «آدم» میآید.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای توصیف این مفهوم از موازیهایی همچون لاابالی، ولنگار، هرهریمسلک، بیمبالات و لاقید استفاده میشود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن و نوع بیبندوباری (اخلاقی، اجتماعی یا رفتاری)، کلمات متفاوتی در انگلیسی به کار میرود.
به عربی
در زبان عربی واژه مستهتر دقیقترین معادل برای توصیف فردی است که به ارزشها و قواعد جامعه بیاعتناست.
در قرآن
خود عبارت «آدم بیبند و بار» یک اصطلاح ترکیبی فارسی است و در متن قرآن وجود ندارد. با این حال، از نظر مفهومی رفتارهایی مانند فراتر رفتن از حدود الهی و غرق شدن در خوشگذرانی با واژگانی چون «مُسْرِفین»، «مُتْرَفین» یا تبعیت از «نَفْسِ أَمَّارَة» توصیف شده است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات عامه، آدم بیبند و بار نماد بار منفی اخلاقی، بیتعهدی و بیانضباطی است و غالباً به «اسب بیافسار» یا «مرغ خانگی رها در کوچه» تشبیه میشود که چارچوب و اصطبل مشخصی ندارد. در نمادهای مدرن نیز با زنجیر یا بند گسسته نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل آدم بی بند و بار
عبارت «آدم بیبند و بار» یک صفت مرکب اتباعی در زبان فارسی است. واژهٔ «بند» از ریشههای باستانی به معنی بستن و «بار» به مجاز اشاره به تکالیف، مسئولیتها و تعهدات فرد در زندگی دارد. بنابراین، کسی که بیبند و بار خوانده میشود، شخصیتی است که خود را از تمام تکالیف، آداب اجتماعی، قوانین عرفی و اصول اخلاقی رها کرده و بدون ترس از سرزنش دیگران زندگی میکند.
این اصطلاح در جامعه و فرهنگ عامه غالباً دارای بار معنایی منفی است و با مفاهیمی مثل لاابالیگری، ولنگاری و بیمسئولیتی گره خورده است. با این حال، نباید آن را با مفاهیمی نظیر آزاداندیشی یا لیبرالیسم که مبانی فلسفی مشخصی دارند، اشتباه گرفت؛ چرا که بیبندوباری عمدتاً ناظر بر رفتار عملیِ آشفته و بدون انضباط فردی است.