یعنی چه
راهب بودایی به فردی (غالباً مرد) گفته میشود که با کنارهگیری از جامعه، تجرد و پذیرش اصول ریاضت، زندگی خود را در صومعه یا معبد وقف مدیتیشن، عبادات و ترویج آموزههای بودا میکند. در سنت مذهبی بودیسم به راهبان مرد «بیکو» یا «بیکشو» میگویند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «راهِب» (با تلفظ rā-heb) و «بودایی» (با تلفظ bū-dā-yī) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون بیکو، بیکشو، تارک دنیا یا صومعهنشین به عنوان پاسخهای جایگزین یا راهنما استفاده میشوند.
به انگلیسی
واژه monk به طور کلی به معنای راهب است و برای تخصیص آن به آیین بودا از صفت Buddhist استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و نزدیک به این مفهوم شامل کلماتی چون تارک دنیا، صومعهنشین، عزلتگزین، پاکزیست و زاهد هستند که گوشهنشینی مذهبی را رسانند.
نماد چیست
راهب بودایی نماد تجرد، سادگی، رهایی از غرور و زیباییهای دنیوی (با سر تراشیده)، تسلیم در برابر حق (با لباس زعفرانی یا نارنجی) و عدم وابستگی به مال دنیا (با همراه داشتن کاسه اعانه) است.
جمعبندی و توضیح کامل راهب بودایی
عبارت «راهب بودایی» اصطلاحی است برای توصیف پیروان راستین و تارکدنیا در آیین بودیسم که با پیوستن به جامعه رهبانی (سانگها)، از لذتها و تعلقات مادی دست میکشند. این افراد با تراشیدن موی سر و پوشیدن لباسهای ساده و یکدست که معمولاً به رنگ زعفرانی یا سرخ تیره است، زندگی خود را سراسر وقف انجام تمرینهای ذهنی، مدیتیشن و ترویج صلح و آگاهی میکنند.
ریشه کلمه راهب از زبان عربی به معنای ترسنده و پرهیزکار گرفته شده و واژه بودایی از ریشه سانسکریت به معنای بیدار شده و به اشراق رسیده است. زندگی این راهبان کاملاً متکی بر اصول اخلاقی سختگیرانه، قناعت و کمکهای معنوی و مادی جامعه پیرامون است.