یعنی چه
این واژه در لغت به معنای تندرو، چالاک و پرتحرک است. به هر موجود، شیء یا پدیدهای که جابهجایی یا جنبش بسیار سریعی دارد، سریعالحرکه گفته میشود.
تلفظ
تلفظ این واژه بر اساس ساختار ترکیبی عربی آن به صورت «سَریعُ الْحَرَکِه» است.
در جدول
این کلمه در جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ ۱۰ حرفی برای راهنماهایی چون «تندرو» یا «چابک» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن، واژههای متعددی برای رساندن این مفهوم وجود دارد که آژایل و فستمووینگ از رایجترین آنها هستند.
به فارسی
معادلهای اصیل و پرکاربرد این واژه در زبان فارسی شامل چابک، فرز، زرنگ، تندرو و سبکخیز هستند. متضاد آن نیز واژههایی مانند بطیءالحرکه یا کندرو است.
نماد چیست
در طبیعت، جانورانی مانند یوزپلنگ و شاهین نماد زنده سریعالحرکه بودن هستند. در نجوم و طالعبینی قدیم نیز سیاره عطارد (تیر) به دلیل سرعت گردش بالایش به عنوان جرم آسمانی سریعالحرکه شناخته میشد.
جمعبندی و توضیح کامل سریع الحرکه
واژه «سریعالحرکه» یک صفت مرکب با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و از ترکیب دو بخش «سریع» (به معنی شتابنده) و «الحرکه» (به معنی جنبش) شکل گرفته است. این واژه برای توصیف هر انسان، حیوان، شیء یا سیارهای که سرعت جابهجایی و پویایی فوقالعادهای دارد به کار میرود و نقطه مقابل آن اصطلاح «بطیءالحرکه» یا کندرو قرار دارد.
اگرچه خود این ترکیب به صورت مستقیم در متن قرآن نیامده است، اما ریشه بخش اول آن یعنی «سرع» در ترکیبهای مشهوری مثل «سریعالحساب» و «سریعالعقاب» بارها برای توصیف ویژگیهای الهی استفاده شده است. در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، این کلمه استعارهای از هوش عملی بالا، آمادگی جسمانی جادویی و واکنشهای آنی و بهموقع است.