یعنی چه
«مطیب گردانیدن» یک ترکیب فعلی ادبی است. واژهٔ «مطیب» از ریشه عربی «طیب» به معنی خوشبو و پاکیزه شده است و ترکیب آن با فعل «گردانیدن»، معنیِ «چیزی را خوشبو کردن» یا «باعث عطرآگین شدن چیزی شدن» را میدهد.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت به صورت [mo-tay-yab gardāni-dan] است که در آن حرف «ی» دارای تشدید و فتحه است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای کلمات متقاطع «مطیب گردانیدن» (۱۲ حرف) است. از معادلهای دیگر آن میتوان به «معطر کردن» یا «خوشبو ساختن» اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم معطر کردن و مطیب ساختن، از افعالی مانند to perfume یا to scent استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای خالص فارسی این عبارت شامل اصطلاحاتی چون «خوشبو کردن»، «بویا کردن» و «عطرآگین ساختن» است.
نماد چیست
این عبارت به عنوان یک فعل حرکتی، نماد مادی خاصی ندارد؛ اما در ادبیات عرفانی و کهن فارسی، تداعیکننده پاکیزگی معنوی، خوشخویی، طهارت باطن و لطافت روح است و عموماً با مفاهیمی مثل عود، گلاب و عطر پیوند میخورد.
جمعبندی و توضیح کامل مطیب گردانیدن
عبارت «مطیب گردانیدن» یک ترکیب فعلی (مصدر مرکب) فصیح و ادبی در زبان فارسی است که از ترکیب صفت مفعولی عربی «مُطَیَّب» (به معنی خوشبو و پاکیزه شده) و فعل ارژنگ فارسی «گردانیدن» ساخته شده است. این واژه در متون کهن و ادبیات کلاسیک ایران، از جمله در آثار سعدی شیرازی، به وفور برای توصیف معطر کردن فضا، جامه یا اشیاء به کار رفته است.
اگرچه خود این ترکیب فعلی به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده، اما ریشه عربی آن یعنی «طیب» و مشتقاتش مانند «طیّب» و «طیبة» بارها در آیات قرآنی برای توصیف رزق، پاکی باطن، سخن نیکو و بهشت استفاده شدهاند. این واژه از نظر معنایی بار مثبتی دارد و در ادبیات استعاری، نشانهای از تزکیه نفس، لطافت روح و صفای باطن به شمار میرود.