یعنی چه
استظهار در لغت به معنای تکیه کردن به پشتگرمی و توانایی کسی یا چیزی، طلب پشتیبانی و کمک، و همچنین یاد گرفتن و از بر کردن (حفظ کردن) متن است. در اصطلاح فقهی نیز به صبر کردن بانو برای روشن شدن وضعیت شرعی اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اِستِظْهار» (istiẓhār) است که سکون روی حرف «ظ» قرار میگیرد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژههایی چون پشتگرمی، دلگرمی، یادگیری از بر یا طلب یاری، کلمه ۷ حرفی «استظهار» است.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، این واژه در انگلیسی به معنای اعتماد و توکل (Trust/Confidence)، اتکا (Reliance) و حمایت و پشتیبانی (Backing/Support) ترجمه میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در این زبان به معانی یاری خواستن (استعانة)، پشتیبانی از یکدیگر (مظاهرة) و حفظ کردن از بر به کار میرود.
به فارسی
نزدیکترین و رایجترین برگردانها و معادلهای فارسی برای این واژه، پشتگرمی، دلگرمی، اعتماد، اطمینان، اتکا و قویپشتی هستند.
نماد چیست
این واژه جنبه نمادین اسطورهای ندارد؛ اما در ادبیات و مفاهیم ضمنی، نماد داشتن یک تکیهگاه محکم، قوی شدن موقعیت یا دلیل، و در متون دینی (به صورت استظهار قرآن) نماد حفظ بودن و تسلط کامل بر متن است.
جمعبندی و توضیح کامل استظهار
واژه «استظهار» یک مصدر عربی از ریشه «ظ ه ر» (بخش متمایل به پشت) در باب استفعال است. این کلمه در زبان فارسی امروز و متون کهن بیشتر در معنای پشتگرمی داشتن، دلگرمی، اتکا و اعتماد به یک نیروی حامی یا طلب یاری و پشتیبانی به کار میرود.
علاوه بر معنای عمومی، این واژه دو کاربرد تخصصی دیگر نیز دارد؛ یکی در ادبیات دینی به معنای «از بر کردن و حفظ کامل متن» (مانند استظهار قرآن) و دیگری در اصطلاحات فقهی که به حالت انتظار و روشن شدن وضعیت عبادی بانوان اشاره دارد. در مجموع، این کلمه مفهومِ داشتنِ یک تکیهگاه محکم و استوار را در ذهن تداعی میکند.