یعنی چه
«کنیه عزراییل» به معنای نام مستعار تکریمی یا لقبی است که در فرهنگ اسلامی برای فرشته مرگ یا همان عزرائیل استفاده میشود که مشهورترین آنها «ابویحیی» است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «کُنیه» (به ضم کاف و سکون نون) و «عزرائیل» (به فتح عین و سکون زاء) تشکیل شده است.
در جدول
در سؤالات جدولی، اگر عین عبارت مد نظر باشد ۱۱ حرف دارد. اگر منظور خودِ کنیه مشهور او باشد، پاسخ «ابویحیی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از نام خود فرشته یا تعابیری مانند فرشته مرگ استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژگان جایگزین آن شامل ابویحیی، ملکالموت، فرشته مرگ، جانستان، قابضالارواح و پیک اجل هستند.
نماد چیست
در باورها و ادبیات عامیانه، این عنوان نماد تحول، رهایی روح از زندان تن، پایان قطعی زندگی دنیوی و قدرت بیپایان خداوند در بازپسگیری جانهاست.
جمعبندی و توضیح کامل کنیه عزراییل
در فرهنگ، روایات و ادبیات اسلامی، کنیهٔ مشهور حضرت عزرائیل «ابویحیی» است. واژهٔ «یحیی» در لغت از ریشهٔ حیات و به معنی زندگی میآید؛ بنابراین ابویحیی به صورت کنایی یعنی «پدر زندگی». انتخاب این کنیه برای فرشتهٔ مرگ یک تضاد و آرایهٔ کنایی ظریف است؛ چرا که او با گرفتن جان انسانها، مقدمهٔ ورود به حیات حقیقی و ابدی را فراهم میسازد.
خود واژهٔ «عزرائیل» ریشهای عبری دارد و به معنای «یاریشده از سوی خدا» است. جالب اینجاست که نام عزرائیل به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده و در متن کتاب مقدس مسلمانان از او با عنوان «مَلَکُ المَوْت» (فرشته مرگ) یاد شده است، اما در روایات و متون تفسیری، نام و کنیهٔ او به وضوح ذکر شده است.
این اصطلاح در ادبیات فارسی و اشعار شاعرانی چون مولوی و ناصرخسرو نیز بازتاب داشته و گاه به عنوان نمادی از رهایی عارف از علایق دنیوی و پیوند با معشوق حقیقی به کار رفته است. در بازیهای فکری و جدول کلمات نیز این ترکیب ۱۱ حرفی یا معادل ۶ حرفی آن (ابویحیی) بسیار پرکاربرد است.