یعنی چه
اتقان در لغت به معنی محکم ساختن و انجام دادن کاری با دقت و بدون نقص است. ترکیب اتقان قرآن به انسجام ساختاری، خللناپذیری و نبود هیچگونه سستی یا تضاد در کلام الهی اشاره دارد. همچنین این اصطلاح یادآور کتاب معروف «الإتقان فی علوم القرآن» نوشته جلالالدین سیوطی است که از منابع اصلی علوم قرآنی به شمار میرود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربی تشکیل شده است: «اِتقان» با کسره حرف اول و سکون حرف دوم، و «قُرآن» با ضمه قاف و سکون راء.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان استواری آیات یا کتاب علوم قرآنی سیوطی، کلمه «اتقان قران» با ۹ حرف یا واژه «اتقان» به تنهایی با ۵ حرف است.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم استواری، دقت و کمال ساختاری قرآن در زبان انگلیسی از واژگانی نظیر Perfection یا Flawlessness استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح کاملاً ریشه عربی دارد و در متون دینی و علوم اسلامی به همین صورت یا در قالب اصطلاح «احکام آیات» برای توصیف ویژگیهای ساختاری کلام وحی به کار میرود.
به فارسی
برگردان دقیق این عبارت به فارسی برابر است با «استواری کلام الهی» یا «دقت و محکمکاری در علوم قرآنی» که نشاندهنده پیوستگی عمیق و بدون عیب متن قرآنی است.
در قرآن
خود واژه مصدر «اتقان» در متن قرآن نیامده است، اما فعل ماضی آن یکبار در آیه ۸۸ سوره نمل به صورت «صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ» (آفرینش خداوندی که هر چیزی را محکم و استوار کرده) دیده میشود. همچنین مفهوم استواری خودِ آیات با واژه «أُحْكِمَتْ» در آیه ۱ سوره هود («كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ») بیان شده است.
جمعبندی و توضیح کامل اتقان قران
عبارت «اتقان قرآن» اصطلاحی کلیدی در علوم اسلامی و قرآنی است که به دو جنبه مهم اشاره دارد. از یک سو، این واژه نشاندهنده استحکام، نظم بینقص، فصاحت عمیق و خللناپذیری آیات الهی است؛ به طوری که هیچگونه تضاد، سستی یا تحریفی در هندسه ساختاری آن راه ندارد. این مفهوم ریشه در نگاه توحیدی دارد که آفرینش تکوینی و تشریعی خداوند را در بالاترین سطح از استواری و دقت (متقن بودن) معرفی میکند.
از سوی دیگر، این عبارت نام کتاب ارزشمند و دانشنامهای کلاسیک به نام «الإتقان فی علوم القرآن» اثر جلالالدین سیوطی، دانشمند برجسته قرن دهم هجری است. این کتاب به عنوان یکی از مهمترین منابع برای شناخت جنبههای مختلف قرآن شامل تاریخ قرائت، ناسخ و منسوخ، اعجاز و بلاغت شناخته میشود و نماد نظاممند بودن مطالعات قرآنی است.