یعنی چه
واژه «پرداد» در متون کهن فارسی و لغتنامههای معتبری چون دهخدا و عمید، به معنای کسی است که سرشار از عدل و داد باشد. همچنین در ریشههای اساطیری و پهلوی (پَرَداتَ) به معنای «پیشداده» یا «نخستین آفریده» نیز تعبیر شده که ریشه لقب پادشاهان پیشدادی است.
تلفظ
این کلمه از دو بخش «پُر» (به سکون ر) و «داد» تشکیل شده است و به صورت por-dād تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به راهنمای «بسیار عادل یا پر از داد»، واژه ۵ حرفی «پرداد» است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم پرداد در زبان انگلیسی میتوان از صفاتی نظیر Just یا واژگانی چون Full of justice استفاده کرد.
به فارسی
برابرهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل دادگر، عادل، باانصاف، دادمند و پرعدل است. در مقابل، واژههایی چون ستمگر، ظالم و بیداد به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
نماد چیست
پرداد در فرهنگ و ادبیات کهن فارسی نمادی از عدالتگستری، انصاف و نظم کیهانی است. در نامگذاریهای امروزی نیز این اسم تجسمی از پاکی، اصالت و روحیه حقطلبی ایرانی محسوب میشود و به طور غیرمستقیم با نماد ترازو قرابت دارد.
جمعبندی و توضیح کامل پرداد
واژه «پرداد» یکی از نامها و صفات کهن و اصیل زبان فارسی و پهلوی است که از ترکیب صفت «پر» و اسم «داد» (به معنی قانون، عدل و انصاف) ساخته شده است. این واژه در اشعار حماسی و کلاسیک مانند شاهنامه فردوسی برای توصیف پادشاهان یا دورانهای سرشار از عدل و شکوفایی به کار رفته و بازتابدهنده ارزش والای عدالت در فرهنگ ایران باستان است.
علاوه بر معنای وصفیِ «بسیار عادل»، این واژه در زبانشناسی تاریخی و ریشههای اوستایی (پَرَداتَ) با مفهوم «پیشداده» یا «نخستین آفریده» نیز پیوند دارد که یادآور سلسله اساطیری پیشدادیان است. امروزه پرداد به عنوان یک نام زیبای پسرانه، اصالت، انصاف و دادگری را تداعی میکند و فاقد هرگونه کارکرد یا ریشه در زبانهای دیگر مانند عربی است.