غریبنواز یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل غریبنواز

واژهٔ «غریب‌نواز» یک ترکیب وصفی و لقبی زیبای فارسی-اسلامی است که از ریشه عربی «غریب» (بیگانه یا دور از وطن) و ستاک حال فارسی «نواز» (از مصدر نواختن به معنای محبت کردن) ساخته شده است. این کلمه در ادبیات صوفیانه، آیین پهلوانی و عیاری، نماد بارز انسان‌دوستی، رحمت و خدمت به خلقِ بی‌بضاعت به شمار می‌رود.

اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است، اما مفهوم تکریم غریبان و در راه ماندگان تحت عنوان «ابن‌السبیل» بارها مورد تأکید قرار گرفته است. در فرهنگ ایرانی-اسلامی، این واژه صفت بارز حضرت علی بن موسی الرضا (ع) است که به «امامِ غریب‌نواز» شهرت دارند و نظامی گنجوی نیز در اشعار خود به زیبایی به این منش اشاره کرده است.