یعنی چه
«بانشه» (Banshee) در اساطیر و افسانههای ایرلندی و سلتیک، به روح، پری یا جن مؤنثی گفته میشود که با گریه، شیون و زاری دلخراش در دل شب، وقوع مرگ یکی از اعضای خانواده را پیشگویی و اعلام میکند.
تلفظ
تلفظ اصلی این واژه در زبان انگلیسی «بَنشی» (Bānshī) است، اما در برگردانهای فارسی به صورت «بانشه» نیز آوانویسی و رایج شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه ۵ حرفی است. اگر به عنوان موجود اساطیری مطرح شود «بانشه» و اگر به عنوان گل مطرح شود، احتمال غلطنویسی کلمه «بنفشه» وجود دارد.
به انگلیسی
این کلمه ریشه در زبان ایرلندی قدیمی دارد و به همین صورت وارد فرهنگ زبان انگلیسی شده است.
به عربی
در زبان عربی معادل دقیقی ندارد و به صورت توصیفی به پری یا شیونکننده مرگ ترجمه میشود.
به فارسی
واژه اصیل و بومی معادل این کلمه در فارسی وجود ندارد؛ اما میتوان آن را به «هاتف مرگ»، «پیک مرگ» یا «روح شیونکننده» برگرداند. گاهی نیز در متون عامیانه با گل «بنفشه» اشتباه گرفته میشود.
نماد چیست
این موجود افسانهای در ادبیات و فرهنگ عامه نماد طالع شوم، اعلام عزا و پیشآگهی مرگ است. در اصطلاحات مدرن، کنایه از افرادی است که جیغهای بنفش و گریههای دلخراش سر میدهند.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه بانشه از عبارت ایرلندی bean sídhe گرفته شده که به معنای «زنِ تپههای پریان» است. این موجود در فرهنگ سلتیک جایگاه ویژهای دارد و به عنوان یکی از نشانههای قطعی وقوع مصیبت در خانوادهها شناخته میشده است.
جمعبندی و توضیح کامل بانشه
واژه «بانشه» در زبان فارسی اصیل وجود ندارد و در واقع یک وامواژه صوتی از کلمه انگلیسی Banshee (بَنشی) است که ریشه در اساطیر و افسانههای ایرلند و سلتیک دارد. این واژه به روح یا جن مؤنثی اشاره میکند که با شیونهای شبانه خود، مرگ نزدیکان را پیشگویی میکند. در ادبیات و فرهنگ عامه، بانشه نمادی از شومی، طالع مرگ و ضجههای دلخراش است.
از سوی دیگر، در برخی منابع فارسی یا جستجوهای روزمره، این کلمه ممکن است ناشی از یک غلطنویسی یا آوانویسی نادقیق از واژه «بنفشه» (گل بنفشه) باشد. بنابراین هنگام مواجهه با این واژه در جدول یا متون، باید به سیاق متن توجه کرد که آیا منظور روح افسانهای سلتیک است یا گیاه معروف بهاری.