یعنی چه
ترکیبی صفت و موصوفی است که از «روح» (روان یا موجود مجرد) و «پلید» (ناپاک، کثیف یا فاسد) ساخته شده است. این اصطلاح در مجموع به معنای روانی است که از پاکی اولیه خود دور شده و به سمت شرارت، خباثت و آلودگی معنوی متمایل گشته است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «روحِ پَلید» (rūh-e palīd) است که در آن کلمه اول با ضمه روی حرف راء و کلمه دوم با فتح روی پاء و کسر روی لام خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول شرح در متن، برای راهنمای «روح پلید»، پاسخ اصلی خودِ عبارت «روح پلید» با ۷ حرف است. همچنین واژههایی چون اهریمن، دیو، شیطان و خبیث نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از ترکیبهای توصیفی مانند Evil spirit یا برای اشاره به موجودات ماورایی خبیث از واژگانی چون Demon استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم را مستقیماً با تعابیری همچون الرّوح الشِّرّیرة بیان میکنند. همچنین واژههای خبیث و شیطان برای رساندن این معنا بسیار رایج هستند.
در قرآن
ترکیب دوکلمهای «روح پلید» به صورت مستقیم در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما مفاهیم معادل و نزدیک به آن با واژگانی چون «خَبِیث» (ناپاک/پلید) مانند آیه ۲۶ سوره نور (الْخَبِیثَاتُ لِلْخَبِیثِینَ) و یا «رِجْس» (آلودگی و پلیدی اخلاقی و شیطان) مانند آیه ۳۰ سوره حج (فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثَانِ) به کار رفته است.
نماد چیست
در فرهنگ، ادیان و ادبیات، روح پلید نماد مظهر شر، وسوسههای درونی، تاریکی معنوی و دور شدن از مسیر حقیقت است. در اسطورهها و باورهای عامیانه نیز غالباً به صورت موجودی بدون جسم، سایهای تاریک یا با چهرههای کریه و حیوانی تصویر میشود که قصد تسخیر ذهن انسان و سوق دادن او به سمت فساد را دارد.
جمعبندی و توضیح کامل روح پلید
عبارت «روح پلید» یک ترکیب وصفی اصیل است که از دو جزء با ریشههای متفاوت تشکیل شده؛ «روح» واژهای عربی به معنای روان و جان است و «پلید» ریشه در پارسی میانه و زبانهای ایران باستان دارد که به معنای آلودگی، ناپاکی و بدکاری است. این ترکیب در مجموع به هر نوع موجود ماوراءالطبیعی شرور یا کیفیت روانی آلوده به گناه اطلاق میشود.
اگرچه این عبارت به صورت یک اصطلاح ترکیبیِ خاص در قرآن کریم عیناً به چشم نمیخورد، اما مضامین و مصادیق آن تحت عناوین «خبیث»، «رجس» و جنبههای وسوسهانگیز شیاطین به کرات مطرح شده است. در پهنه ادبیات و فرهنگ عامه نیز روح پلید همواره به عنوان نمادی از تاریکی، حیلهگری و سقوط اخلاقی شناخته میشود که در مقابل روح پاک، فرشتگان و انوشهروانان قرار میگیرد.