یعنی چه
«بنو عباد» یا «بنیعباد» یک عبارت عربی به معنی «فرزندان عبّاد» (نوادگان عبّاد) است. در تاریخ، این نام به یک سلسلهٔ پادشاهی مسلمان و عربتبار اطلاق میشود که در دوران ملوکالطوائف اندلس (اسپانیای اسلامی) بین سالهای ۱۰۱۳ تا ۱۰۹۱ میلادی بر منطقه اشبیلیه (سویل) فرمانروایی میکردند.
تلفظ
این عبارت به صورت «بَنو عَبّاد» تلفظ میشود که در آن واژه «بنو» به معنای فرزندان و «عبّاد» با تشدید روی حرف باء، نام جد یا بنیانگذار این خاندان است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این کلمه دقیقاً ۷ حرف دارد و به عنوان سلسلهای در اندلس یا فرمانروایان اشبیلیه شناخته میشود.
به انگلیسی
در متون تاریخی انگلیسی و غربی، برای اشاره به این خاندان و دوره حکومتی آنها از واژه Abbadids یا معادلهای مستقیمی مانند Banu Abbad استفاده میشود.
به فارسی
در منابع تاریخی فارسی، از این سلسله با نامهای «عبّادیان»، «بنیعبّاد» و «آلِ عبّاد» یاد شده است که معادلهای روان و رایج این ترکیب عربی در زبان فارسی هستند.
در قرآن
خودِ عبارت ترکیبی و نام خاص «بنو عباد» در قرآن مجید نیامده است؛ اما ساختار زبانی «بنو/بنی» (مانند بنیاسرائیل) و همچنین واژههای همریشه با آن نظیر «عِباد» (به معنی بندگان، مانند عباد الرحمن) بارها در آیات قرآنی به کار رفتهاند.
نماد چیست
خاندان بنو عباد، به ویژه مشهورترین حاکم آنها یعنی «معتمد بن عباد»، در تاریخ و ادبیات جهان اسلام نماد شکوه فرهنگی، شعر، ادب و رونق علمی در اندلس هستند. در عین حال، سرنوشت آنها نمادی از تراژدی، تفرقه، بیثباتی قدرت و در نهایت زوال حکومتهای اسلامی در شبهجزیره ایبریا (اسپانیا) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بنو عباد
«بنو عباد» یا عبّادیان یکی از مهمترین و درخشانترین سلسلههای محلی در دوران ملوکالطوائف اندلس (اسپانیای اسلامی) بودند که پایتخت خود را شهر اشبیلیه قرار دادند. این خاندان عربتبار توانستند در قرن پنجم هجری حکومتی قدرتمند و تاثیرگذار ایجاد کنند که مرکز تجمع دانشمندان، شاعران و هنرمندان بزرگ آن عصر بود.
معروفترین پادشاه این سلسله، معتمد بن عباد، خود از شاعران برجسته تاریخ عرب محسوب میشد. با این حال، دوره حکومت آنها با فراز و نشیبهای سیاسی تندی همراه بود و سرانجام با ورود مرابطون به اندلس، این سلسله در سال ۱۰۹۱ میلادی سقوط کرد و قلمرو آنها ضمیمه حکومت مرابطون شد.
در فرهنگ لغت و جدول، بررسی این واژه عمدتاً جنبه تاریخی دارد و به عنوان کلیدی برای دسترسی به اطلاعات مربوط به تاریخ اسلام در اروپا و پادشاهیهای مسلمان اسپانیا استفاده میشود.