معنی
شأن واژهای است عربی که در زبان فارسی به معنای قدر، مرتبه، شکوه، جایگاه اجتماعی و معنوی و همچنین حق و منزلت شخص یا شیء به کار میرود. در اصل لغت نیز به معنای کار، حال و امر بزرگ است.
یعنی چه
عبارت «در شأن کسی بودن» یعنی کاری یا رفتاری متناسب با وقار، شخصیت و جایگاه اجتماعی او باشد. این کلمه به موقعیت و رتبهای اشاره دارد که یک فرد در جامعه یا یک نظام فکری دارد.
مترادف
واژههای فوق در متون مختلف میتوانند به عنوان جانشین معنوی شأن استفاده شوند.
متضاد
این کلمات نشاندهنده سقوط مرتبه و از دست رفتن جایگاه و منزلت هستند.
هم خانواده
شؤون جمع عربی آن به معنی کارها و امور است و شأنیت به معنای صلاحیت و حالت شأن داشتن در فارسی به کار میرود.
ریشه
این واژه از ریشه عربی (ش-أ-ن) مشتق شده که در زبان کلاسیک به معنای قصد کردن، رخ دادن امری بزرگ یا تدبیر امور و کارهای مهم است. این کلمه ۴ بار نیز در قرآن کریم به معنی کار و احوال آمده است.
جمله سازی
جمعبندی و توضیح کامل شآن
واژه «شأن» یکی از کلمات پرکاربرد عربی در زبان فارسی است که مفهوم انتزاعیِ رتبه، منزلت، وقار و جایگاه اجتماعی یا معنوی را افاده میکند. وقتی از شأن یک انسان یا یک نهاد صحبت میشود، به طور غیرمستقیم به ارزش، اعتبار و احترامی اشاره داریم که جامعه برای آن قائل است یا باید رعایت کند.
از سوی دیگر، این واژه در ریشه اصلی خود معنای کاربردیتری نظیر «کار، امر و وضعیت» دارد؛ چنانکه در آیات قرآن کریم نیز به معنای تدبیر امور و احوال جاری جهان به کار رفته است. در نگارش املایی باید دقت داشت که این کلمه با همزه (شأن) نوشته میشود و نباید آن را با ضمیر متصل «شان» یا معانی دیگر خط فارسی اشتباه گرفت.