یعنی چه
این عبارت یک ترکیب مستقل و تثبیتشده در فرهنگهای لغت اصلی نیست، بلکه از حرف اضافه «با» و صفت «قهار» تشکیل شده است. قهار به معنای کسی است که بر همه چیز تسلط قاطع دارد و در اصطلاح امروزی به معنای بسیار زبردست نیز به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت «بـا قَـهـّار» است که در آن حرف قاف دارای فتحه و حرف هاء دارای تشدید و فتحه خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، خود عبارت «با قهار» دقیقاً یک پاسخ ۶ حرفی را تشکیل میدهد. واژه اصلی آن یعنی «قهار» نیز ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
برای برگردان این عبارت، صفت قهار در بافت دینی به Omnipotent یا The Subduer و در کاربردهای عامیانه و امروزی به Professional یا Very powerful ترجمه میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی واژه اصلی این ترکیب شامل کلماتی چون غالب، چیره، مسلط، جبار، مقتدر و پیروز است که نشاندهنده قدرت و غلبه کامل بر چیزی است.
در قرآن
واژه «قهار» از اسماء حسنای خداوند است که ۶ بار در قرآن کریم (از جمله آیه ۳۹ سوره یوسف) همواره در کنار صفت «الواحد» به کار رفته و نماد جلال، غلبه تکوینی و قدرت مطلق الهی بر سرکشان است.
جمعبندی و توضیح کامل با قهار
عبارت «با قهار» در زبان فارسی یک واژه واحد، مستقل یا اصطلاح ثبتشده در لغتنامههای شاخص مانند دهخدا، معین و عمید نیست. این عبارت در واقع یک ترکیب نحوی آزاد از حرف اضافه «با» و واژه عربی «قهار» است که میتواند در بافتهای ادبی، عرفانی یا جملات روزمره به کار رود.
واژه مبنا یعنی «قهار»، صیغه مبالغه از ریشه «قهر» است که در فرهنگ اسلامی نماد جلال الهی و قدرت مطلقی است که هیچ نیرویی بر آن چیره نمیشود. این کلمه ۶ بار در قرآن کریم در توصیف یگانگی و غلبه خدای متعال ذکر شده است.
علاوه بر این کاربرد دینی، کلمه قهار در زبان فارسی امروزی کاربردی اصطلاحی و عامیانه نیز پیدا کرده است؛ به طوری که برای توصیف افراد بسیار ماهر، زبردست و حرفهای در یک زمینه خاص (مانند شطرنجباز قهار یا صیاد قهار) استفاده میشود.