یعنی چه
این اصطلاح یک عنوان افتخاری و تاریخی در صدر اسلام است. این لقب به حنظلة بن ابیعامر، از صحابه پیامبر (ص) تعلق دارد که در جنگ احد به شهادت رسید و به دلیل آنکه پیش از غسل جنابت عازم میدان شده بود، طبق روایات توسط فرشتگان غسل داده شد.
تلفظ
تلفظ دقیق این عبارت به صورت «غَسِیلُ المَلائِکَه» است که از دو واژه عربی غسیل (شسته شده) و ملائکه (فرشتگان) ترکیب شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به پرسش «غسیل الملائکه کیست» یا لقب حنظله، عبارت ۱۲ حرفی «غسیل الملائکه» یا نام خود او یعنی «حنظله» است.
به عربی
این ترکیب یک وصف اضافه در زبان عربی است؛ «غسیل» بر وزن فعیل به معنی مفعول (شسته شده) و «الملائکه» به معنی فرشتگان است.
به فارسی
معادل مستقیم و روانی برای این اصطلاح خاص در فارسی وجود ندارد، اما به صورت توصیفی به معنای «کسی که فرشتگان او را شستهاند» یا «پاکشستهٔ عرشیان» ترجمه میشود.
در قرآن
خود عبارت «غسیل الملائکه» در متن قرآن مجید ذکر نشده است و یک لقب روایی و حدیثی است. با این حال، در تفاسیر آمده که آیه ۶۲ سوره نور در خصوص اجازه گرفتن حنظله از پیامبر (ص) برای شب زفافش نازل شده است.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات اسلامی و پایداری، کنایه و نمادی از اوج پاکی معنوی، ترجیح دادن تکالیف الهی بر لذتهای دنیوی و داشتن مقام فوقالعاده و ویژه نزد خداوند است.
جمعبندی و توضیح کامل غسیل الملائکه
عبارت «غسیل الملائکه» یک لقب تاریخی و مذهبی ارزشمند در تاریخ صدر اسلام است که به حنظلة بن ابیعامر، یکی از شهدای جوان جنگ احد اختصاص دارد. حنظله در شب پیش از نبرد، مراسم عروسی خود را برگزار کرد و بامدادان با شنیدن ندای جهاد، بدون آنکه فرصتی برای غسل جنابت داشته باشد، به سوی میدان شتافت و شهید شد. پس از شهادت، پیامبر اسلام (ص) فرمودند که فرشتگان را در حال غسل دادن او میان زمین و آسمان مشاهده کردهاند.
این اصطلاح از نظر لغوی به معنای «غسلدادهشده توسط فرشتگان» است و در فرهنگ و ادبیات اسلامی به نمادی برای اخلاص، پاکی باطنی و ایثار بیوصف تبدیل شده است. این واژه اگرچه در متن قرآن نیامده، اما ریشه در روایات و تفاسیر معتبر اسلامی دارد.