یعنی چه
این عبارت کنایه از رفتاری است که فرد به دلیل رسیدن به موقعیت، پول یا توجه جدید، ظرفیت خود را از دست داده و رفتاری متکبرانه و فراتر از حد و اندازه واقعیاش نشان میدهد.
تلفظ
این عبارت در گویش تهرانی و محاوره به صورت «وَرَش داشته» تلفظ میشود که دگرگونشدهٔ عبارت اصلی «یابو بَرَش داشته» است.
در جدول
عبارتی ۱۲ حرفی (با احتساب فاصلهها و حروف) در جداول کلمات فارسی که به معنای فرد مغرور و جوگیر است.
به انگلیسی
معادلهای اصطلاحی در انگلیسی برای توصیف افرادی که پس از موفقیتهای کوچک، دچار خودبزرگبینی میشوند.
به فارسی
عباراتی مترادف که در زبان فارسی برای بیان تغییر رفتارِ متکبرانه افراد پس از تغییر وضعیت اجتماعی یا مالی استفاده میشود.
در قرآن
از آنجا که این عبارت یک اصطلاح کاملاً محاورهای و مدرن است، در متون کلاسیک و قرآن کریم وجود ندارد، هرچند قرآن در آیات متعددی مفاهیم «تکبر» و «غرور» را نکوهش کرده است.
نماد چیست
یابو در اینجا نماد فردی ساده و کمظرفیت است که با رسیدن به کوچکترین موفقیت، رفتاری متکبرانه پیدا میکند؛ مشابه اسب بارکشی که بدون بار، تصور میکند موجود اصیلی شده است.
جمعبندی و توضیح کامل یابو ورش داشته
اصطلاح «یابو ورش داشته» یکی از ضربالمثلهای رایج در زبان محاورهای تهرانی است که برای نقد افرادی به کار میرود که پس از رسیدن به موقعیت یا ثروتی اندک، دچار غرور کاذب میشوند. ریشه این عبارت به رفتارهای غیرقابل پیشبینی اسبهای بارکش (یابو) بازمیگردد که پس از سبک شدن بارشان، دچار هیجان کاذب شده و سرکشی میکنند.
این عبارت در فرهنگ عامه بار معنایی طنزآمیز و انتقادی دارد و تأکید آن بر فقدان ظرفیت درونی فرد برای هضم جایگاه جدید است. استفاده از آن در متون رسمی یا ادبی توصیه نمیشود و به دلیل ماهیت کاملاً محاورهای، در هیچ متن مذهبی یا کهنی سابقه ندارد.