یعنی چه
پیمان مذهبی به عهد، میثاق یا قراردادی گفته میشود که بر پایه، اصول یا انگیزههای دینی و اعتقادی بسته میشود. این پیمان میتواند دروندینی (مانند عهد انسان با خداوند) یا بیندینی (مانند معاهدات صلح میان پیروان ادیان مختلف) باشد و تخلف از آن گناه یا نقض فرمان الهی محسوب میشود.
تلفظ
واژه اول (پیمان) با فتح پ، سکون ی، میم و الف و نون تلفظ میشود. واژه دوم (مذهبی) با فتح م، سکون ذ، فتح ه، با و یاء نسبت خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان پیمان مذهبی دقیقاً دارای ۱۰ حرف است. همچنین کلمات مترادف آن مانند میثاق یا عهد الهی نیز بسته به تعداد حروف خواسته شده کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم بسته به سیاق متن از اصطلاحات حاوی واژگان مقدس (Sacred) یا مذهبی (Religious) همراه با کلماتی چون Covenant (میثاق استوار) یا Vow (عهد و پیمان فردی) استفاده میشود.
به عربی
در زبان و ادبیات عربی، این مفهوم با استفاده از واژگان اصیل قرآنی مانند میثاق، عهد و عقد مضاف به صفت دینی یا الهی تعبیر میشود.
در قرآن
خودِ ترکیب صفت و موصوفی «پیمان مذهبی» در متن قرآن عیناً وجود ندارد؛ اما مفهوم آن در قالب عباراتی نظیر «عهد الله» (پیمان خدا) و «میثاق» به وفور یاد شده است؛ مانند آیه ۷ سوره مائده که به یادآوری نعمتها و میثاق استوار الهی اشاره میکند.
جمعبندی و توضیح کامل پیمان مذهبی
عبارت «پیمان مذهبی» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از ادغام واژه فارسی میانه «پیمان» (به معنی عهد و قرارداد) و واژه عربی «مذهبی» (به معنی منسوب به دین و آیین) شکل گرفته است. این اصطلاح اشاره به نوعی تعهد استوار دارد که فراتر از قوانین مدنی، بر وجدان دینی و ایمان مذهبی افراد استوار است و نقض آن در نظامهای عقیدتی مذموم شمرده میشود.
اگرچه این ترکیب به صورت یکجا در متون کلاسیک لغتنامهای سابقه مستقل بالایی ندارد، اما مفاهیم بنیادین آن تحت عناوین بیعت، عهد الهی و میثاق شرعی همواره در تاریخ ادیان و فرهنگ اسلامی جایگاه ویژهای داشته و به عنوان نمادی از وفاداری به حق و مسئولیت اخلاقی انسان شناخته میشود.