یعنی چه
واژهٔ ابهض صفت تفضیلی از ریشهٔ عربی «بهض» است و برای اشاره به امور، وظایف یا هزینههایی به کار میرود که بسیار سنگین، شاق و خارج از توان انسان باشند و او را تحت فشار شدید قرار دهند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح همزه و سکون باء و فتح هاء به صورت «اَبهَض» است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۴ حرف دارد و به عنوان معادل کلماتی چون سنگینتر یا کمرشکنتر میآید.
به انگلیسی
این کلمه در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، برای هزینههای سنگین با واژهٔ exorbitant و برای بارهای معنوی و وظایف شاق با burdensome معادلسازی میشود.
به فارسی
نزدیکترین و دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه، صفتهای تفضیلی مانند سنگینتر، طاقتفرساتر و کمرشکنتر هستند.
در قرآن
این واژه یا ریشهٔ ثلاثی مجرد آن (بهض) در متن قرآن کریم وجود ندارد و برای مفاهیم مشابه از ریشههای دیگری استفاده شده است.
نماد چیست
از نظر بار معنایی، این واژه نمادی از ابهت خردکنندهٔ مشکلات، هزینههای گزاف و تکالیفی است که شالوده و توان فرد را نشانه میگیرند.
جمعبندی و توضیح کامل ابهض
واژهٔ «ابهض» یک صفت تفضیلی با ریشهٔ عربی (از مادهٔ بهض) است که در زبان فارسی کاربرد بسیار نادری دارد. این واژه به معنای سنگینتر، دشوارتر و کمرشکنتر بوده و معمولاً برای توصیف هزینههای مالی گزاف یا تکالیف و وظایف بسیار شاق که خارج از طاقت انسان است به کار میرود.
بسیاری از کاربران در زبان فارسی ممکن است به دلیل شباهت ظاهری و املایی، این واژه را با کلمهٔ مأنوس و شناختهشدهٔ «ابهت» (به معنی شکوه و جلال) اشتباه بگیرند؛ در حالی که ابهض تفاوت معنایی کاملی با آن داشته و به مخرج واژگانی «باهض» و «بهظ» متصل است که بار سنگینی و تحت فشار قرار دادن را دلالت میکند.