یعنی چه
«اصنامکم» ترکیبی از واژه عربی «أصنام» (جمع مکسر صَنَم به معنی بت) و ضمیر متصل «کُم» (به معنی شما) است که رویهمرفته به معنای «بتهای شما» یا «معبودهای ساختهشده شما» به کار میرود.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و متون قرآنی به صورت أَصْنامَکُمْ تلفظ میشود که اصنام با فتحه روی همزه و نون، و سکون روی صاد و میم خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهای ۷ حرفی به معنی «بتهای شما» یا اشاره به آیه ۵۷ سوره انبیاء، برابر با واژه «اصنامکم» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم بتها یا معبودهای باطلِ متعلق به یک گروه، از ترکیبات فوق استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی و یک ترکیب اضافه (مضاف و مضافالیه) است که در زبان عربی برای اشاره به معبودهای ساختگی مخاطبان به کار میرود.
به فارسی
برگردان مستقیم و دقیق این عبارت قرآنی در زبان فارسی «بتهای شما» یا «مجسمههای پرستشی شما» است.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ اسلامی و قرآنی نماد بتپرستی، دوری از توحید و اصالت دادن به مظاهر مادی و تراشیدهشده به دست بشر است. در تفاسیر اخلاقی، نماد هر آن چیزی است که انسان در برابر خداوند به آن دلبستگی و طاعت کورکورانه داشته باشد.
جمعبندی و توضیح کامل اصنامکم
واژه «اصنامکم» یک ترکیب لغوی عربی و وامواژهای قرآنی در زبان فارسی است که از دو بخش «اصنام» (بتها) و «کم» (شما) تشکیل شده و دقیقاً به معنای «بتهای شما» است. این کلمه به طور خاص در آیه ۵۷ سوره انبیاء از زبان حضرت ابراهیم (ع) خطاب به قوم بتپرست آمده است، آنجا که میفرماید برای نابودی بتهایشان نقشهای خواهد کشید.
از نظر ریشهشناسی، این واژه از ریشه ثلاثی (ص-ن-م) گرفته شده و در فرهنگ اعتقادی، در مقابل مفاهیمی همچون توحید و معبود حقیقی قرار میگیرد. اصنامکم در ادبیات دینی نمادی از شرک، جاهلیت و جمود فکری انسانهایی است که دستساختههای خود را به جای پروردگار یکتا ستایش میکنند.