یعنی چه
انتهاض در لغت به معنای بلند شدن، راست ایستادن، کوچ کردن و رخت بربستن است. این واژه در مفهوم عامتر به معنی برانگیخته شدن یا اقدام نمودن برای انجام یک کار، جنگ یا قیام به کار میرود.
تلفظ
این کلمه بر وزن افتعال است و به صورت اِنتِهاض (e-n-te-hā-z) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژهٔ انتهاض به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «برخاستن»، «به پا خاستن» یا «اقدام به کاری» استفاده میشود و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و سیاق کلام، میتوان معادلهای گوناگونی را در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم حرکت، بیداری و خیزش انتخاب کرد.
به عربی
در زبان عربی، واژهٔ «انتهاض» مصدر باب افتعال از ریشهٔ «ن ه ض» است. البته در کاربرد استاندارد و معاصر عربی، واژهٔ «نُهوض» یا صورت فعلی آن یعنی «اِنتَهَضَ» بسیار رایجتر و فصیحتر تلقی میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و روان فارسی برای این واژه شامل بیداری، جنبش، حرکت از سکون، اقدام و استقامت است.
نماد چیست
در مفاهیم ادبی، اجتماعی و سیاسی، انتهاض نماد آگاهی، آزادیخواهی و انتقال از وضعیت خمودگی و سکون به وضعیت حرکت، تکاپو و ایجاد یک جریان فکری یا نهضت مردمی است.
جمعبندی و توضیح کامل انتهاض
واژهٔ «انتهاض» از جمله کلمات کمکاربرد اما اصیل عربی است که به فرهنگ لغات فارسی وارد شده است. این واژه که مصدر باب افتعال از ریشهٔ ثلاثی «ن ه ض» است، در لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید به معنای به پا خاستن، راست ایستادن، اقدام به کاری و حتی کوچ کردن معنا شده است. با وجود اصالت لغوی، در زبان عربی معیار و متون معاصر غالباً واژههای همخانوادهٔ آن مانند «نهوض» کاربرد بیشتری دارند.
از نظر مفهوم استعاری و ادبی، انتهاض فراتر از یک جابجایی فیزیکی یا بلند شدن ساده است؛ این واژه بار معنایی عمیقی مرتبط با بیداری، خیزش اجتماعی و حرکت از رکود به سمت پویایی را حمل میکند. به همین دلیل در متون متأخر سیاسی و اجتماعی، به عنوان نمادی از آغاز یک جنبش، آگاهیبخشی و تلاش برای تغییر وضعیت موجود شناخته میشود.
شایان ذکر است که این کلمه یا مشتقات مستقیم آن در قرآن کریم به کار نرفتهاند و ریشهٔ اصلی آن نیز کاربرد مستقیم قرآنی ندارد. در زمینههای سرگرمی و حل جدول نیز، این واژه به عنوان یک کلمهٔ کلیدی ۶ حرفی با مفهوم خیزش و قیام، طراحان و حلکنندگان جدول را به معانی اصیلی چون قیام و تکاپو متصل میکند.