یعنی چه
در لغتنامه دهخدا، این واژه در اصل به معنی جای مخوف، کمینگاه دزدان و جایی است که بیم راهزنی در آن وجود دارد. در کاربرد امروز، به معنای مجازی یعنی موقعیت باریک، حساس و لحظهٔ سرنوشتسازی که اگر از دست برود، زیانبار خواهد بود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتح زاء و سکون نون و در نهایت الف و هاء غیرملفوظ است.
در جدول
پاسخ مد نظر برای عبارت «بزنگاه در دهخدا» در مسابقات جدول، خودِ این عبارت با ۱۳ حرف است. از دیگر پاسخهای مرتبط میتوان به کمینگاه، مَکمن یا دزدگاه اشاره کرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم بزنگاه در انگلیسی از عباراتی که به شرایط بحرانی و تعیینکننده اشاره دارند استفاده میشود.
به فارسی
واژههای هممعنی و جایگزین فارسی آن شامل کلمات کلاسیک مانند کمینگاه و دزدگاه، و عبارات معاصر مثل موقعیت حرج و زمان باریک است.
نماد چیست
بزنگاه در فرهنگ و ادبیات نمادی از فرصتطلبی هوشمندانه، نقطهٔ تغییر سرنوشت یک رخداد و لحظهٔ کلیدی تعیین تکلیف است.
جمعبندی و توضیح کامل بزنگاه در دهخدا
واژه «بزنگاه» از جمله کلمات اصیل و مرکب زبان فارسی است که از ترکیب «بِ» (حرف زینت/اضافه)، «زن» (بن مضارع از مصدر زدن) و پسوند مکان و زمان «گاه» ساخته شده است. این کلمه در سیر تطور معنایی خود، از یک مفهوم کاملاً مادی و جغرافیایی یعنی «محل حمله دزدان و کمینگاه قطاعالطریق» در متون کهن و لغتنامه دهخدا، به یک مفهوم انتزاعی و کاربردی در زبان امروز بدل شده است.
امروزه وقتی از این واژه یا اصطلاح معروف «سرِ بزنگاه» استفاده میشود، هدف اشاره به موقعیتهای بسیار حساس، زمانهای طلایی و لحظات سرنوشتسازی است که اقدام یا عدم اقدام در آنها میتواند مسیر یک جریان را به کلی تغییر دهد. این کلمه فاقد ریشه قرآنی یا عربی بوده و یک واژه کاملاً فارسیِ دری به شمار میرود.