یعنی چه
این عبارت ترکیبی تأکیدی از دو واژه هممعناست که بر نهایت استحکام، استواری و لزوم پایبندی به یک قرارداد یا سوگند دلالت دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت مَواثیقِ عُهود است که در آن مواثیق جمعِ میثاق و عهود جمعِ عهد است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «مواثیق عهود» به عنوان پاسخ برای راهنمای «پیمانهای استوار» یا «عهدهای محکم» به کار میرود و دقیقاً دارای ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم عهدهای محکم و رسمی از واژگانی چون Covenants یا Binding solemn pledges استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای شیوا و روان فارسی این ترکیب شامل «پیمانهای استوار»، «قراردادهای محکم»، «تعهدات پا بر جا» و «سوگندهای محکم» است.
در قرآن
خود ترکیب «مواثیق عهود» به صورت یکجا در قرآن نیامده، اما هر دو واژه در کنار هم و برای تأکید آمدهاند؛ مانند آیه ۲۰ سوره رعد: «الَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَلَا يَنْقُضُونَ الْمِيثَاقَ» (کسانی که به عهد خدا وفا میکنند و میثاق را نمیشکنند).
نماد چیست
در مفاهیم عرفانی و دینی، این عبارت نماد وفاداری بیقید و شرط به حق، پایبندی به عهد ازلی (عالم ذر) و مظهر مسئولیتپذیری اخلاقی انسان است. در فرهنگ عمومی نیز به توافقهای بزرگ و غیرقابلنقض اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل مواثیق عهود
عبارت «مواثیق عهود» یک ترکیب مکرر و بسیار تأکیدی در ادبیات کلاسیک فارسی و متون دینی عربی است. این اصطلاح از دو واژه «مواثیق» (جمع میثاق از ریشه وثق به معنی استواری) و «عهود» (جمع عهد به معنی حفظ و پیمان) تشکیل شده است و در کنار هم قرار گرفتن آنها، بالاترین درجه از الزام، محکمکاری و اهمیت یک قرارداد یا سوگند را به مخاطب منتقل میکند.
در متون کهن نظیر کلیله و دمنه یا تاریخ یمینی، پادشاهان و بزرگان برای نشان دادن حسن نیت و غیرقابلفسخ بودن توافقات خود از عهود و مواثیق یاد میکردند. این کلام در فرهنگ اسلامی نیز جایگاه ویژهای دارد و یادآور تکالیف بزرگی است که انسان در محضر خداوند یا در روابط اجتماعی بر دوش خود نهاده و ملزم به رعایت تمام و کمال آنهاست.