یعنی چه
«اشاره شده» شکلِ ماضیِ نقلی یا صفت مفعولی از «اشاره کردن» است. این ترکیب به معنای چیزی یا کسی است که بهطور ضمنی یا مستقیم بیان شده، مورد توجه قرار گرفته یا با دست و چشم به آن نموده شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب واژگانی به صورت «اِشاره شُده» (ešāre šode) است که از دو بخش عربی (اشاره) و فارسی (شده) تشکیل میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این کلمه در جدول خودِ «اشاره شده» با ۸ حرف است. همچنین واژههای مذکور، موصوف و نامبرده نیز به عنوان معادلهای جدولی آن کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، عباراتی مانند Mentioned برای موارد ذکر شده و Referred to یا Cited برای ارجاعات علمی و متنی استفاده میشود.
به عربی
در متون عربی و فقهی، عبارت «المشار إليه» دقیقترین برگردان برای این ترکیب مفعولی است.
به فارسی
برگردانهای اصیل و جایگزینهای روان فارسی برای این ترکیب شامل واژههایی چون «یادشده»، «نامبرده» و «گفتهشده» است که به خوبی مفهوم صفت مفعولی آن را منتقل میکنند.
نماد چیست
این ترکیب واژگانی نماد سمبلیک خاصی در فرهنگ یا اسطورهشناسی ندارد، اما در ساختار متن نمادی از «ارجاع غیرمستقیم»، «دلالت ضمنی»، یا عبور کوتاه از یک موضوع بدون شرح کامل به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل اشاره شده
واژه «اشاره شده» یک ترکیب وصفی و مفعولی کاربردی در زبان فارسی است که از ادغام کلمه عربی «اشاره» (از ریشه شور و باب افعال) و واژه فارسی «شده» (از مصدر شدن) پدید آمده است. این اصطلاح دقیقاً نشاندهنده موضوع، شخص یا مفهومی است که پیشتر در متن یا گفتار به آن ارجاع داده شده، نامش برده شده یا مورد توجه قرار گرفته است.
اگرچه خود این ترکیب مفعولی به صورت مستقیم در قرآن کریم نیامده است، اما ریشه فعلی آن در آیاتی نظیر «فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ» در سوره مبارکه مریم (به معنی پس به او اشاره کرد) دیده میشود. در ساختار نگارش فارسی و به ویژه در حل جداول کلمات متقاطع، کلماتی مانند مذکور، موصوف و یادشده نزدیکترین مترادفها به این واژه ۸ حرفی هستند.