یعنی چه
واژه «تغتاب» در اصل یک فعل مضارع عربی از باب افتعال است که به معنای غیبت کردن، پشت سر دیگران سخن گفتن و فاش کردن عیوب پنهانی کسی در غیاب او به کار میرود.
تلفظ
این کلمه با فتح تاء، سکون غین، فتح تاء دوم و سکون الف و باء (تَغْتابْ) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ به معنای غیبت میکنی یا بدگویی میکنی با ۵ حرف، کلمه «تغتاب» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از اصطلاحات backbite و gossip استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه خالص عربی دارد و از فعل «اغتاب / یغتاب» در باب افتعال مشتق شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: غیبت کردن، پشت سر دیگران حرف زدن، سخنچینی و عیبجویی پشت سر.
در قرآن
خود واژه «تغتاب» به این صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما فعل نهی همریشه آن در آیه ۱۲ سوره حجرات آمده است که مومنان را از غیبت کردن منع کرده و آن را به خوردن گوشت برادر مرده تشبیه میکند.
جمعبندی و توضیح کامل تغتاب
واژه «تغتاب» یک لفظ و فعل صرفشده عربی (مضارع) از ریشه «غ-ی-ب» و مصدر «اغتیاب» است. این کلمه به معنای «تو غیبت میکنی» یا «پشت سر او بدگویی میکنی» بوده و به واسطه متون دینی، ادبی و فقهی به زبان و ادبیات فارسی راه یافته است.
در فرهنگ اخلاقی و قرآنی، این مفهوم و عمل غیبت بسیار ناپسند شمرده شده و در آیه ۱۲ سوره حجرات، با تمثیلی تکاندهنده به عنوان خوردن گوشت برادر مرده توصیف شده است که نشان از عمق آسیب این رفتار به روابط انسانی و اعتماد اجتماعی دارد.
این کلمه در زبان فارسی به عنوان یک واژه مستقل و رایج در گفتار روزمره استفاده نمیشود، بلکه بیشتر در متون کهن، لغتنامهها و به عنوان یک کلمه پنجحرفی در جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.