یعنی چه
واژه اصمام یک مصدر عربی از باب افعال است که هم به صورت لازم (کر شدن و سنگین شدن گوش) و هم به صورت متعدی (کر کردن و ناشنوا ساختن کسی) به کار میرود. در مفهوم مجازی نیز به معنای بیاعتنایی، انسداد راه فهم و نشنیدن حقیقت یا پند استفاده میشود.
تلفظ
این کلمه با کسره همزه، سکون صاد و میم مشدد به صورت اِصْمام تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی، واژه پنج حرفی اصمام به عنوان معادل کر کردن، ناشنوا ساختن یا کر شدن شناخته میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه مصدر است و فعل ماضی آن «أَصَمَّ» به معنای کر کرد میباشد که در قرآن کریم (آیه ۲۳ سوره محمد) نیز به کار رفته است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم متعدی آن از Sağır etme و برای مفهوم لازم از Sağırlaşma استفاده میشود.
به فارسی
برگردان دقیق و روان این واژه در زبان فارسی «کر کردن» یا «ناشنوا کردن» است و در متون کهن گاه به معنای بستن درپوش ظرف نیز آمده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، اخلاقی و متون کهن طب سنتی، اصمام به عنوان نمادی کنایی از بسته شدن گوش دل، عجز از شنیدن سخن حق و انسداد کامل مجاری درک و حقیقتجویی یاد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اصمام
واژه اصمام مصدری عربی از ریشه «ص م م» است که در دو معنای لازم و متعدی یعنی «کر شدن» و «کر کردن» به کار میرود. این کلمه از نظر ساختاری ۵ حرف دارد و در ادبیات و متون دینی، فراتر از یک عارضه جسمی، به انسداد معنوی گوش و دل در برابر شنیدن حقایق و پندها اشاره دارد.
اگرچه خود شکل مصدری این واژه در قرآن نیامده، اما فعل ماضی آن در سوره مبارکه محمد برای توصیف کسانی که از حقیقت رویگردان شدهاند استفاده شده است. همخانوادههای معروف آن مانند صمم، اصم و صمام نیز همگی با مفهوم ناشنوایی و بستهشدن در ارتباط هستند.