یعنی چه
واژهٔ گوژ (یا کوژ) به هر نوع سطح یا اندام برآمده و خمیده گفته میشود. در توصیف ویژگیهای فیزیکی انسان به معنای داشتن قوز پشت (گوژپشتی) و در علم هندسه به معنای سطح محدّب در برابر کاو (مقعر) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند گوژ، کوژ، حدب، قوز و محدب بر حسب تعداد حروف خواستهشده کارایی دارند.
به انگلیسی
برای مفاهیم فیزیکی و بدنی از کلماتی چون Hump و برای مفاهیم علمی و هندسی از واژهٔ Convex استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی واژهٔ Kambur دقیقاً معادل شخص گوژپشت یا ویژگی خمیدگی و قوز است.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی این واژه شامل کوژ، خمیدهپشت، دوتو و کمانی است که در متون کهن به جای کلمات بیگانه استفاده شدهاند.
نماد چیست
در ادبیات کلاسیک فارسی، گوژ شدنِ پشت نماد پیری، چیره شدن غم و اندوه زمانه و تسلیم شدن است. همچنین عبارت «فلکِ کوژ» استعاره از کجرفتاری، بیوفایی و ناهمواری چرخ روزگار دارد.
جمعبندی و توضیح کامل گوژ
واژهٔ «گوژ» (یا شکل دیگر آن «کوژ») یکی از واژگان اصیل و سرهٔ زبان فارسی است که ریشه در پهلوی و زبانهای باستانی ایران دارد و با مفهوم «کجی و انحنا» همخانواده است. این کلمه هم در زبان عامیانه برای توصیف نقصهای بدنی مانند قوز کاربرد دارد و هم در اصطلاحات علمی و هندسی به عنوان معادل دقیق کلمهٔ «محدب» (در مقابل کاو یا مقعر) شناخته میشود.
در ادبیات فارسی، شاعران بزرگی همچون فردوسی از این واژه برای تصویرسازی بار سنگین پیری و تلخیهای روزگار استفاده کردهاند. این کلمه به دلیل اصالت فصاحت بالایی دارد و در جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک پاسخ کلیدی سه حرفی تکرار میشود.