یعنی چه
این عبارت یک کلمه واحد نیست، بلکه یک راهنمای متداول در حل جدولهای کلمات متقاطع است. این اصطلاح برای اشاره به ایزدان بزرگ و کوچک اساطیر هند به کار میرود که معروفترین آنها تثلیث هندو یا «تریمورتی» شامل خدایان آفریننده، نگهدارنده و نابودکننده است.
تفط
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت مصوتهای کوتاه و بلندِ متداول در زبان فارسی روان خوانده میشود و ترتیبی از کلمات «از»، «خدایان» و «هندی» است.
در جدول
در تکاپوی حل جدول، طراحان معمولاً نام یکی از ایزدان هندو را مد نظر دارند. بسته به تعداد حروف خانه های جدول، پاسخ میتواند یکی از موارد فوق باشد. همچنین خود عبارت «از خدایان هندی» دقیقاً ۱۲ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به مراجع الوهیت در فرهنگ و دین هندوستان از این عبارات استفاده میشود.
به فارسی
در برگردان یا معادلسازی فارسی، این عبارت به مفاهیمی چون ایزدان، فرشتگان اساطیری یا ربالنوعهای سرزمین هندوستان اشاره دارد. واژه خدا در این ترکیب از ریشه پارسی میانه (Xwadāy) به معنی سرور است.
نماد چیست
هر یک از این خدایان مظهر و نماد پردازهای در جهان هستند؛ برهما با چهار سر نماد چهار کتاب ودا و آفرینش است، ویشنو با صدف حلزونی و چرخ کیهانی نماد نگهداری از هستی است، و شیوا با تریشولا (نیزه سهشاخ) و رقص کیهانی نماد دگرگونی و نابودی مادیات پنداشته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل از خدایان هندی
عبارت «از خدایان هندی» یکی از کلیدهای بسیار پرکاربرد و سنتی در جدولهای کلمات متقاطع فارسی است. طراحان جدول با طرح این عنوان، ذهن مخاطب را به سمت اساطیر غنی و چندخدایی آیین هندوئیسم سوق میدهند. پاسخ این معما معمولاً به نامهای آشنایی چون شیوا، برهما یا ویشنو ختم میشود که ارکان اصلی خلقت را در باورهای شبهقاره هند تشکیل میدهند.
بررسی ریشهشناختی نشان میدهد که واژگان کلیدی این مذهب مانند «دوا» با وجود اشتراک ریشهای با واژگان ایران باستان، در سیر تاریخ دچار چرخش معنایی شدهاند. شناخت این نامها علاوه بر کمک به حل سرگرمیهای فکری، دریچهای به سوی درک جهانبینی، نمادشناسی و ادبیات کهن سانسکریت باز میکند.