یعنی چه
واژهای عربی (صفت مفعولی مؤنث) است که در متون فارسی و اسلامی به معنای کتاب یا نامهای است که باز و پهن شده باشد؛ همچنین به معنای علنی، فاش و پراکنده نیز به کار میرود.
تلفظ
این کلمه با فتح میم، سکون نون، ضم شین و فتح راء تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی نظیر «گشوده شده»، «پهن شده» یا «نامه اعمال گشوده» به عنوان راهنما آمده و پاسخ آن منشورة است.
به انگلیسی
این واژه بسته بهContext یا متن، به مفاهیم انتشار یافتن یا باز شدن فیزیکی یک طومار و نوشته ترجمه میشود.
به عربی
در زبان مبدا (عربی) صفت مفعولی مؤنث از ریشه «ن - ش - ر» است که دقیقاً به همان معنای باز و علنی شده به کار میرود.
به فارسی
برابرهای اصیل و روان فارسی این کلمه شامل واژههایی چون «گشودهنامه»، «پراکندهشده» و «آشکار» هستند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و ادبیات مذهبی فارسی، این کلمه نماد عریان شدن حقیقت، پایان پنهانکاریها در روز قیامت و حسابرسیِ فاش و علنی است.
جمعبندی و توضیح کامل منشورة
کلمه «منشورة» یک واژه وامگرفته از زبان عربی و از ریشه ثلاثی مجرد «نشر» است که در زبان و ادبیات فارسی، به ویژه در متون فقهی، دینی و قرآنی کاربرد دارد. وجه تسمیه و معنای اصلی آن به باز شدن، پهن شدن و از حالت پیچیدگی در آمدنِ یک مکتوب یا طومار اشاره دارد که در حالت مؤنث یا برای توصیف موصوفهای مؤنث استفاده میشود.
در فرهنگ و آموزههای قرآنی، این کلمه جایگاه ویژهای دارد؛ چرا که به صورت مستقیم و غیرمستقیم به ساختار کارنامه و نامه اعمال انسانها در روز رستاخیز اشاره میکند. بر این اساس، منشورة توصیفگر کتابی است که تمام جزییات زندگی فرد در آن ثبت شده و در قیامت به صورت کاملاً گشوده، فاش و بدون هیچ پنهانکاری در برابر چشم همگان قرار میگیرد.
به طور خلاصه، این واژه علاوه بر ابعاد لغوی خود در زبان فارسی که مترادف با مفاهیمی چون گسترده و علنی است، باری نمادین دارد و در ادبیات به عنوان مظهر شفافیت مطلق، عیان شدن رازها و دادگاهی عادلانه یاد میشود که در آن هیچ امر مکتومی باقی نخواهد ماند.