یعنی چه
عبارتی عربی و ترکیبی اضافی است. «اصحاب» جمع صاحب به معنی همراهان و «کَهْف» به معنی غار بزرگ است. این اصطلاح اشاره به گروهی از مؤمنان دارد که از جامعه فاسد پناه گرفته و قرنها به خواب رفتند. در ادبیات فارسی، کنایه از افراد بیخبر از تحولات دنیا نیز هست.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت با فتحة همزه و سکون صاد در واژه اول، و فتحة کاف و سکون هاء در واژه دوم به صورت [اَصْ حابْ / کَ هْف] انجام میشود.
در جدول
پاسخ اصلی و دقیق در جدول کلمات، «اصحاب کهف» با ۸ حرف است. همچنین از نامهای دیگر آنها مانند «اصحاب رقیم» و در فرهنگ غربی «هفت خفتگان» نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن از اصطلاح اول و در منابع تاریخی و ادبی فرهنگ غربی از عنوان دوم استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و در متن قرآن کریم نیز به همین صورت به کار رفته است.
به ترکی
در زبان ترکی هم از معادل وامگرفته از عربی و هم از اصطلاح بومی به معنی هفت خفتگان استفاده میشود.
در قرآن
داستان این گروه در سوره کهف ذکر شده است. آنان جوانانی موحد بودند که از ستم و بتپرستی پادشاه زمان خود (دقیانوس) به غاری پناه بردند. خداوند آنها را ۳۰۹ سال به خوابی عمیق فرو برد تا از گزند مأموران در امان بمانند و بیداری آنها نشانهای از معاد گشت.
جمعبندی و توضیح کامل اصحاب کهف
اصحاب کهف در اصل به معنای «یاران غار» است و در اصطلاح تاریخی و دینی به گروهی از جوانان باایمان و یکتاپرست اشاره دارد که برای حفظ عقیده خود از جامعه بتپرست و ستمگر زمان خویش هجرت کردند و به غاری پناه بردند. خداوند آنان را به مدت ۳۰۹ سال در خوابی عمیق مأوا داد تا پس از بیداری، معجزهای روشن بر قدرت الهی و حقیقت رستاخیز باشند. داستان این فداکاری در سوره کهف قرآن کریم به تفصیل بیان شده است.
این عبارت علاوه بر ابعاد مذهبی، وارد فرهنگ عامه و ادبیات فارسی نیز شده است؛ به طوری که وفاداری سگ آنها (قطمیر) در اشعار بزرگانی چون سعدی به عنوان نماد اثرگذاری همنشین نیکو ستوده میشود. همچنین در کاربردهای کنایی روزمره، تشبیه شخصی به اصحاب کهف یا استفاده از اصطلاح «از دماغ اصحاب کهف افتادن»، اشاره به کسانی دارد که برای مدتی طولانی از وقایع، اخبار و تغییرات پیرامون خود بیخبر ماندهاند.