یعنی چه
این واژه در لغتنامه دهخدا به صورت «چُسیدن» ضبط شده و در زبان عامیانه به معنای خارج شدن باد ناخوشایند و بیصدا از معده است. همچنین در اصطلاح به معنای کمآوردن، ترسیدن یا از کار افتادن ناگهانی یک وسیله نیز به کار میرود.
تلفظ
در واژهنامههای کهن مانند دهخدا با ضمه روی حرف اول (چُسید) تلفظ میشود، اما در گویشهای عامیانه امروزی گاه با فتحّه (چَسید) نیز شنیده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک فعل ۴ حرفی عامیانه در پاسخ به طراحان جدول قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی فعل Farted دقیقترین معادل زمان گذشته برای این واژه است.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه Fısladı از ریشه صدای «فس» گرفته شده و کاربردی مشابه دارد.
به فارسی
برگردانهای رسمیتر یا هممعنی این واژه در زبان فارسی شامل عبارات عامیانه دیگری مثل فس دادن، تس دادن و فسوه دادن است که همگی به خروج بیصدای باد معده اشاره دارند.
نماد چیست
این کلمه صرفاً یک فعل فیزیولوژیکی و عامیانه در زبان توده مردم است و در ادبیات رسمی، نمادگرایی یا متون مذهبی و قرآنی هیچگونه جایگاه یا کارکرد نمادینی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل چسید
واژهٔ «چسید» سومشخص مفرد از فعل گذشتهٔ «چسیدن» است که در فرهنگ لغات فارسی نظیر لغتنامه دهخدا ثبت شده است. این کلمه از نظر طبقهبندی زبانی در دسته واژگان عامیانه، رکیک و تابو قرار میگیرد و کاربرد مکتوب یا رسمی ندارد. معنای اصلی آن به یک عملکرد فیزیولوژیکی (رها شدن باد معده بدبو و بیصدا) برمیگردد.
در کاربردهای استعاری و روزمره، جامعه از این فعل برای توصیف موقعیتهایی استفاده میکند که فردی دچار ترس شدید شده، در کاری خرابکاری کرده یا یک شیء (مانند ترقه) عمل نکرده و اصطلاحاً فاسد شده است. ریشه این کلمه نامآوا بوده و ساختاری مشابه در دیگر زبانهای هندواروپایی دارد.