یعنی چه
آدم حریص به کسی گفته میشود که دچار زیادهخواهی مفرط است و هیچگاه به آنچه دارد قانع نیست. ریشه این واژه در لغت به معنای شکافتن و پوست کندن است که استعاره از ریشهکن کردن و ولع شدید دارد.
تلفظ
ترکیب وصفی شامل واژه «آدم» (با فتح دال) و «حریص» (با فتح حاء و کسره راء ممدود).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «ادم حریص» دقیقاً ۷ حرف دارد. همچنین واژههای متراف دیگری مثل آزمند و طماع نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
واژه Greedy رایجترین معادل برای صفت حریص و زیادهخواه است.
به عربی
در زبان عربی با توجه به میزان و نوع طمع، از واژههای مختلفی برای فرد حریص استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی برای این مفهوم شامل واژههای آزمند و زیادهطلب هستند که به خوبی مفهوم فراوانیخواهی منفی را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل ادم حریص
آدم حریص در فرهنگ و ادبیات فارسی به فردی اطلاق میشود که به داشتههای خود قانع نبوده و همواره به دنبال کسب مال، ثروت یا موقعیت بیشتر، فراتر از نیازهای واقعی خود است. این مفهوم ریشه در زبان عربی دارد و در لغت به معنای خراشیدن یا پوست کندن است که به نوعی زیادهخواهی مفرط و ریشهکنکننده را تصویر میکند. در ادبیات مذهبی و اخلاقی، حرص عموماً صفتی مذموم شناخته میشود، هرچند در متون قرآنی گاه در معنای مثبت (مانند حرص و اشتیاق پیامبر به هدایت مردم) نیز به کار رفته است.
در حوزه ادبیات سنتی ایران، نمادهای حیوانی مانند مورچه (به دلیل جمعآوری مفرط دانه) برای این صفت ذکر شدهاند و شاعرانی چون سعدی شیرازی با تعابیری همچون «چشم تنگ دنیادوست» به نکوهش این خصلت پرداختهاند. در کاربردهای تفننی و حل جدول نیز این عبارت ۷ حرفی یکی از گزینههای پر تکرار به شمار میآید.