یعنی چه
این نام ریشه در زبانهای بینالنهرین دارد و از دو بخش «زِرو» به معنای نسل، فرزند یا بذر و «بابل» تشکیل شده است که در مجموع به معنای فرزند یا زادهٔ بابل است.
تلفظ
این واژه در متون فارسی و عربی به صورت زَربابِل یا زَرُوبابِل تلفظ میشود و ریشه اصلی آن در زبان عبری به صورت زُرُبّاوِل است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این واژه «زربابل» با ۶ حرف است. همچنین در برخی متون مفسران احتمال دادهاند که او همان «شیشبصَّر» (فرمانروای یهودیه) باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی و متون عهد عتیق به صورت Zerubbabel نگارش میشود و در نسخه یونانی عهد جدید به شکل Zorobabel آمده است.
به فارسی
این واژه یک اسم خاص غیرعربی و وارداتی است، به همین دلیل مترادف لغوی مستقیم، متضاد یا همخانواده اشتقاقی در زبان فارسی ندارد و ریشه آن آشوری-بابلی (آکدی) است.
در قرآن
نام زربابل در قرآن کریم ذکر نشده است. داستان او و بازگشت یهودیان به اورشلیم پس از آزادی توسط کوروش بزرگ، در کتاب مقدس عهد عتیق (کتابهای عزرا، نحمیا، حجی و زکریا) آمده است.
نماد چیست
در الهیات و تاریخ، زربابل نماد بازسازی، نوسازی جامعه و رهبری با تکیه بر نیروی الهی است. در کتاب حجی نبی، خداوند از او به عنوان «انگشتر خاتم» که نشاندهنده اقتدار و انتخاب ویژه الهی است، یاد میکند.
جمعبندی و توضیح کامل زربابل
واژه زربابل یک نام خاص تاریخی و مذهبی با ریشه آشوری-بابلی است که در زبان عبری به صورت زُرُبّاوِل تلفظ میشده و به معنای «فرزند یا زادهٔ بابل» است. این شخصیت تاریخی، رهبریِ بازگشت یهودیان از اسارت بابل به اورشلیم را پس از صدور فرمان کوروش بزرگ بر عهده داشت و مسئولیت بازسازی معبد دوم اورشلیم به او واگذار شد.
اگرچه این نام در قرآن کریم نیامده است، اما در متون عهد عتیق کتاب مقدس جایگاه بسیار برجستهای دارد. زربابل در فرهنگ مذهبی و نمادشناسی، مظهر امید، نوسازی، عبور از دوران تاریک اسارت و بازسازی پس از ویرانی شناخته میشود و اصطلاحاً به عنوان نماد اقتدار و انتخاب ویژه الهی (انگشتر خاتم) به کار میرود.