یعنی چه
واژه بیازرم (بیآزرم) در زبان فارسی به فردی خجالتناپذیر، بیحیا و وقیح اشاره دارد که در رفتار یا گفتار خود مرزهای شرم، حیا و ادب اجتماعی را رعایت نمیکند و از انجام کارهای ناپسند ابایی ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «بیـآزَرسَم» [bī-āzarm] است که از پیشوند نفی «بی» و واژه «آزرم» تشکیل میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای این نشانه خود واژه «بی ازرم» با ۶ حرف است. همچنین واژههای مترادفی چون بیشرم، بیحیا و وقیح نیز به عنوان پاسخهای جایگزین کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی نظیر Shameless رایجترین معادل برای رساندن مفهوم صریح بیشرمی و بیحیایی هستند.
به عربی
در زبان عربی صفاتی مانند «وقح» یا عبارات ترکیبی نظیر «عدیم الحیاء» دقیقاً همان بار معنایی تهی بودن از شرم و حیا را منتقل میکنند.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه Utanmaz به معنی کسی است که خجالت نمیکشد و Arsız به فرد پررو و بیچشمورو اطلاق میشود.
به فارسی
برگردانها و واژههای هممعنی اصیل این واژه در زبان فارسی شامل بیشرم، بیحیا، گستاخ، چشمسفید، پررو و وقیح هستند. این واژه ترکیبی از پیشوند نفی «بی» و واژه پهلوی «آزرم» (به معنی شرم، حیا، عزت و احترام) است که در مجموع صفت فردی بدون شرم را میسازد.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ فارسی، بیازرمی به عنوان یک نماد و صفت منفی برای سقوط اخلاقی، وقاحت در ارتکاب اشتباه و خروج کامل از حریم ادب و اخلاق اجتماعی شناخته میشود. نماد جانوری یا اسطورهای مستقیمی برای آن ثبت نشده، هرچند گاه در کنایات ادبی برخی رفتارهای حیواناتی مانند کلاغ با این صفت تشبیه شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بی ازرم
واژه «بیازرم» (یا بیآزرم) یک صفت مرکب و کهن در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند سلبی «بی» و واژه ریشهدار «آزرم» به معنای حیا، احترام و عزت ساخته شده است. این کلمه دقیقاً به مفهوم بدون شرم بودن اشاره دارد و به فردی اطلاق میشود که در رفتارهای اجتماعی و اخلاقی خود، احترامی برای هنجارها و حیا قائل نیست.
از نظر دلالتهای زبانی و ادبی، این کلمه مترادف با مفاهیمی چون وقاحت، گستاخی و چشمسفیدی است و در متون کهن به عنوان مظهر دوری از اخلاق پرهیزکاری و فروتنی به کار میرفته است. در فرهنگهای لغت معتبری مانند دهخدا و معین نیز بر اصالت فارسی و ریشه پهلوی بخش دوم آن تأکید شده است.