یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح مرکب یا واحد در لغتنامههای مرجع زبان فارسی (مانند دهخدا، معین و عمید) نیست. در واقع ترکیبی از اسم «رَمّال» به معنی فالگیر و فریبکار، به همراه فعل مضارع «میگیرد» است که معمولاً در بافتار ضربالمثلها یا جملات عامیانه مانند «هر چه از دزد باقی مانده، گیر رمال میافتد» به کار میرود.
تلفظ
واژهٔ اول با فتحه و تشدید روی میم (رَمّال) و واژهٔ دوم با کسرهٔ مطلع م م ضارع و سکون ی (میگیرد) تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خودِ «رمال می گیرد» است که از ۱۰ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
برای برگردان این عبارت، بخش اول (رمال) به Fortune-teller یا Soothsayer و بخش دوم (میگیرد) به takes یا catches ترجمه میشود.
به عربی
در زبان عربی، به شخص پیشگو و رمال «عرّاف» یا «کاهن» میگویند و فعل «میگیرد» به صورت «یأخذ» برگردانده میشود.
به فارسی
معادلسازی این عبارت به زبان فارسی سره و روان، به معنای ستاندن یا تصاحب مال و اخبار توسط فرد فالگیر و طالعبین از افراد سادهلوح است.
جمعبندی و توضیح کامل رمال می گیرد
عبارت «رمال میگیرد» یک ترکیب اصطلاحی مستقل در واژهنامههای کهن فارسی نیست، بلکه از همنشینی اسم مبالغه «رمال» (مشتق از رمل به معنی ریگ و ماسه) و فعل مضارع «میگیرد» پدید آمده است. رمال در فرهنگ عامه نماد خرافات، شیادی و سوءاستفاده از جهل و سادگی مردم است و ابزارهای او مانند کاسهٔ رمل و تاس همواره تداعیکننده پیشگوییهای بیاساس هستند.
در ادبیات عامه و ضربالمثلهای فارسی، این ترکیب یادآور غارت شدن مال یا فریب خوردن نهایی انسانهای سادهلوح است؛ چرا که در باورهای قدیمی، آنچه که دست قضا و روزگار یا حتی دزد از انسان ربوده باشد، در نهایت با وعدههای دروغین نصیب یک رمال و دعانویس فریبکار میشود.