یعنی چه
واژه بطال صفت مشبهه یا مبالغه است که دو معنای متضاد دارد. در کاربرد رایج به فرد بیکار، تنپرور و کسی که وقتش را به بیهودگی میگذراند اشاره دارد. در متون کهن و حماسی نیز به معنای قهرمان و دلاوری است که سلاح دشمن را باطل و بیاثر میکند.
تلفظ
این واژه به صورت بَطّال (Baṭṭāl) تلفظ میشود که حرف ب دارای فتحه و حرف ط دارای تشدید و فتحه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «بیکار و تنبل» یا «بسیار دلیر»، واژه ۴ حرفی بطال به کار میرود.
به انگلیسی
برای معنای منفی و رایج (بیکار و تنپرور) از کلماتی مانند Idle و Lazy استفاده میشود. در معنای ساختاری و ابطالکننده نیز واژههایی چون Void یا Ineffective کاربرد دارند.
به فارسی
بسته به متن مورد نظر، واژگان فارسی بیکاره، تنبل، مهملگو و عاطل بهترین معادلها برای معنای اول، و واژههای پهلوان، دلیر و غیور برابرهای فارسی معنای حماسی آن هستند.
نماد چیست
این واژه نماد فرهنگی یا اسطورهای خاصی نیست؛ اما در اشعار و متون سنتی (مانند آثار سعدی و مولوی) به عنوان نمادی از افراد تنآسا و غافل که زندگی خود را بدون دستاورد تلف میکنند، تصویر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل بطال
واژه «بطال» یک صفت مبالغه عربی از ریشه (بطل) است که سرگذشت جالبی در زبان و ادبیات فارسی دارد. این کلمه دو لایه معنایی کاملاً متضاد را حمل میکند؛ در ادبیات عامه و کاربرد رایج، به معنای فرد بیکار، کاهل، عاطل و تنپرور است که عمر خود را به بطالت و بیهودگی میگذراند. اما در متون کهن حماسی، این واژه گاه به معنای قهرمان، شجاع و دلاوری به کار رفته که مایه ابطال و بیاثر شدن نیروی دشمن میشود.
اگرچه خود کلمه «بطال» در متن قرآن کریم ذکر نشده، اما مشتقات دیگر همخانواده آن مانند باطل و مبطلون بارها برای اشاره به بیهودگی و دروغ در برابر حق به کار رفتهاند. در حل جدول نیز این کلمه به عنوان یک پاسخ کلیدی چهار حرفی برای مفاهیمی چون بیکار یا پهلوان شناخته میشود.