یعنی چه
این کلمه ترکیبی از زبان عربی است که در متون فارسی به معنای آشکار کردن، جلوه دادن، ابراز نمودن یا به سبب نمایان ساختن یک امر یا شیء به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این واژه بر اساس ساختار عربی آن به صورت «بِاِظْهارِهِ» (بِـ + اِظْهار + هِ) است که در متون متقدم فارسی نیز به همین صورت خوانده میشود.
در جدول
در بازیهای شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۷ حرف دارد و به عنوان یک عبارت عربی مستعمل شناخته میشود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این ترکیب نشاندهنده مفهوم عمل آشکارسازی، ابراز یا جلوه دادن یک مسئله یا شیء هستند.
به عربی
این عبارت در اصل یک ترکیب فصیح عربی متشکل از حرف جر «بـ»، مصدر «إظهار» از باب افعال و ضمیر متصل غایب «ه» است.
به فارسی
در برگردان روان به زبان فارسی میتوان آن را به صورت «با آشکار ساختنش»، «به واسطه نمایان کردن آن» یا «با هویدا کردنش» معنا کرد.
جمعبندی و توضیح کامل باظهاره
واژه «باظهاره» یک ترکیب عبارتی وامگرفته از زبان عربی است که از سه جزء «بـ» (حرف جر به معنای با/به)، «إظهار» (مصدر باب افعال به معنای آشکار کردن) و ضمیر متصل «ه» (به معنای او/آن) تشکیل شده است. این عبارت در متون ادبی، فقهی و کلامی برای اشاره به علت یا کیفیت نمایان شدن یک مفهوم کاربرد دارد.
از نظر ریشهشناسی، این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد «ظ هـ ر» مشتق شده و با کلماتی چون ظاهر، مظهر و تظاهرات همخانواده است. مفهوم متضاد مستقیم آن در زبان عربی «بإخفائه» (به پنهان کردن آن) است که تقابل مفهومی بین آشکارسازی و پنهانکاری را نشان میدهد.