یعنی چه
در فرهنگهای معتبر لغت مانند دهخدا، معین و عمید، واژهای تحت عنوان «ارسمی» ثبت نشده است. این عبارت احتمالاً بر اثر یک غلط تایپی یا املایی از واژهٔ «رسمی» به وجود آمده است که در این صورت معنای منسوب به رسم، آیینمند، قانونی و آشکار را متبادر میکند.
تلفظ
از آنجا که «ارسمی» یک واژهٔ اصیل و شناختهشده در زبان فارسی نیست، تلفظ استاندارد و ثابتی در مراجع زبانشناسی برای آن ثبت نشده است. در صورت خوانش عامیانه، ممکن است به صورت اَ-رَسمی یا اِ-رَسمی تلفظ شود.
در جدول
اگر در طراحهای جدول با پرسشی مواجه شدید که پاسخ آن دقیقاً کلمهٔ «ارسمی» است، این واژه ۵ حرف دارد. همچنین واژهٔ نزدیک به آن یعنی «رسمی»، ۴ حرفی است.
به انگلیسی
واژهٔ «ارسمی» به تنهایی در زبان انگلیسی معادل مستقیمی ندارد، اما اگر منظور از آن واژهٔ «رسمی» باشد، برگردانهای رایج آن Official و Formal هستند.
به عربی
در زبان عربی واژهای عیناً به صورت «ارسمی» کاربرد ندارد، اما ریشهٔ سه حرفی (ر س م) در واژگانی چون «رسميّ» یا فعل «اِرتَسَمَ» (به معنی نقش بستن یا فرمانبرداری کردن) دیده میشود.
به فارسی
از آنجا که واژهٔ مستقلی به نام «ارسمی» در فارسی نداریم، برگردان و معادلهای فارسی سره یا موازی برای کلمهٔ پایه و احتمالیِ آن یعنی «رسمی»، شامل کلماتی نظیر قانونی، دولتی، دیوانی و آیینمند میشود.
نماد چیست
واژهٔ «ارسمی» به دلیل عدم اصالت ساختاری و لغوی در زبان فارسی، واجد هیچگونه بار نمادین، اسطورهای یا فرهنگی در ادبیات و سنن فارسی نمیباشد.
جمعبندی و توضیح کامل ارسمی
با بررسی و تدقیق در واژهنامههای شاخص زبان فارسی نظیر لغتنامه دهخدا و فرهنگ معین، مشخص میشود که کلمهای مستقل، اصیل و معنادار به صورت «ارسمی» در ساختار زبانی ما تعریف نشده است. به نظر میرسد مواجهه با این عبارت ناشی از یک خطای نگارشی، پیشوند عامیانه در برخی گویشها، یا اشتباه در ثبت واژهٔ «رسمی» باشد.
در صورتی که هدف از جستجوی این کلمه همان واژهٔ آشنای «رسمی» باشد، میتوان آن را منسوب به قانون، دولت، رسوم و آیینهای مشخص دانست که همخانوادههایی چون رسم، مرسوم، مراسم و رسومات دارد. در حل جداول کلمات متقاطع نیز، این واژه بر اساس تعداد حروف (۵ حرف) سنجیده میشود.
بنابراین برای کاربردهای دقیق علمی و نگارشی، توصیه میشود به ریشه و اصل کلمه یعنی «رسمی» رجوع شود، چرا که خود عبارت «ارسمی» فاقد هویت لغوی، معنایی یا نمادین مستقل در بدنهٔ زبان فارسی است.