یعنی چه
مراضات در لغت به معنی حاصل شدن رضایت میان دو نفر یا دو گروه است. این واژه به مفهوم مصالحه و به دست آوردن خشنودی یکدیگر در امور مختلف اشاره دارد و نشاندهنده یک جریان دوطرفه از رضایتمندی است.
تلفظ
این کلمه با ضمه روی حرف م (مُ)، فتحه روی حرف ر (را) و تلفظ حرف ضاد به صورت ز در زبان فارسی، خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، برای راهنمای «رضایت متقابل» یا «خشنود شدن از یکدیگر»، کلمه ۶ حرفی «مراضات» یا معادلهای آن مانند «تراضی» به کار میرود.
به انگلیسی
در متون حقوقی و عمومی انگلیسی، برای انتقال مفهوم مراضات از اصطلاحاتی که بر توافق و رضایت همزمان دو طرف تأکید دارند، استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در این زبان از مصدر باب مفاعله برای بیان مشارکت در رضایت استفاده میشود و واژههای هممعنی آن شامل تراضی و مصالحه است.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان این واژه در زبان فارسی شامل تعابیری چون «دلخوشی دوطرفه»، «سازگاری» و «توافق کردن بر سر یک امر» است که بار حقوقی و اخلاقی دارد.
در قرآن
هرچند خود لفظ مراضاة به صورت مصدری مستقیم در متن قرآن نیامده، اما افعال و مشتقات هممعنی آن مانند «تَراضَوْا» در آیه ۲۳۲ سوره بقره درباره روابط خانوادگی و «تَراضٍ» در آیه ۲۹ سوره نساء درباره تجارت و روابط مالی به وفور برای تبیین اصل رضایت متقابل به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل مراضات
واژه مُراضات یک مفهوم عمیق اخلاقی، فقهی و حقوقی است که بر پایه ریشه عربی «ر ض ی» بنا شده و در باب مفاعله، معنای مشارکت و اقدام دوطرفه را به خود گرفته است. این کلمه به هر نوع توافق، سازش و مصالحهای اشاره دارد که در آن هیچیک از طرفین احساس نارضایتی یا اجبار نکنند و قرارداد یا رابطه بر اساس خشنودی قلبی و متقابل شکل بگیرد.
در نظامهای حقوقی و فقهی اسلام، مراضات یا تراضی جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که صحت بسیاری از عقود مانند خرید و فروش، ازدواج و صلح، مشروط به وجود این رضایت متقابل است. در حقیقت، این واژه نمادی معنوی از صلح، توازن و دست دادن به نشانه عهد و پیمان است که بسترساز آرامش و عدالت در روابط اجتماعی میشود.