یعنی چه
مرعد در لغت به معنای ابر غران، توفانی و دارای رعد است. همچنین به مجاز یا در معنای ثانویه به کسی یا چیزی اشاره دارد که باعث ایجاد ترس، وحشت یا تهدید در دیگران میشود.
تلفظ
این واژه به صورت مُرْعِد تلفظ میشود که مِیم آن دارای ضمه، ر ساکن، ع دارای کسره و دال ساکن است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه ۴ حرفی معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهای 'ابر غرنده' یا 'بیمدهنده' به کار میرود.
به انگلیسی
برای توصیف وضعیت آبوهوایی و ابر از Thundering و برای توصیف رفتار تهدیدآمیز از واژگانی مثل Threatening یا Intimidating استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و از ماده (ر ع د) در باب افعال ساخته شده که به همان صورت در متون عربی نیز به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون رعدآسا، مهیب، خروشان، بیمدهنده و غران است.
در قرآن
عین واژهٔ 'مرعد' در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، ریشه و همخانواده آن یعنی واژه 'الرَّعْد' دو بار در کلامالله مجید (مانند آیه ۱۹ سوره بقره و نام سوره رعد) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل مرعد
واژه «مرعد» یک اسم فاعل وامگرفته از زبان عربی و از ماده «رعد» است که در فرهنگهای لغت معتبر نظیر دهخدا به معنای ابر خروشان، با رعد و برق و همچنین فرد ترساننده یا اخطاردهنده معنی شده است. این واژه از نظر ادبی بار معنایی مهیب و هشداردهندهای دارد.
اگرچه خود این واژه به صورت مستقیم در قرآن کریم نیافته است، اما ساختار همریشه آن یعنی رعد در آیات متعددی به عنوان نشانهای از قدرت الهی ذکر شده است. در ادبیات فارسی نیز این کلمه نمادی از خشم طبیعت و هیبت پیش از طوفان به شمار میرود.