یعنی چه
واژه «کش و مکش» که امروزه بیشتر به صورت «کشمکش» نوشته میشود، در لغت به معنای جدال، ستیزه، کشاکش و درگیری میان دو یا چند طرف است. این کلمه کنایه از وضعیت یا رابطهای است که در آن توافق وجود ندارد و هر طرف سعی دارد طناب را به سمت خود بکشد.
تلفظ
این واژه در اصل از دو بخش «کِش» (بن مضارع کشیدن) و «مَکِش» (نهی از کشیدن) تشکیل شده و با واو عطف خوانده میشود، هرچند در گویش عامیانه و استاندارد امروز به صورت سرهم و با سکون شین (کِشْمَکِش) تلفظ میگردد.
در جدول
پاسخ دقیق این سوال در جدول با توجه به تعداد حروف خواسته شده «کش و مکش» (۶ حرف بدون احتساب فاصله) یا شکل سرهم آن «کشمکش» (۵ حرف) است. واژگان مترادف دیگری مثل نزاع، جدال و ستیز نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، از واژه Conflict برای درگیریهای ساختاری و ذهنی، از Struggle برای کلنجار رفتن و تلاش سخت، و از عبارت Tug-of-war به عنوان معادل دقیق عینی و استعاری این واژه استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی عبارتند از کشاکش، ستیزه، تکاپو، آویزش و نبرد. در متون ادبی و معاصر نیز کلماتی چون تقابل، تعارض و تشنج به عنوان برگردان یا جایگزینهای آن به کار میروند.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ سنتی نماد اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در تصویرسازیهای مدرن، روانشناختی و اجتماعی، مسابقه طنابکشی یا دو نیروی متضاد که یک شیء واحد را از دو سو میکشند، به عنوان نماد بصری کشمکش شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کش و مکش
واژه «کش و مکش» که در زبان فارسی امروز بیشتر به صورت ادغامشدهی «کشمکش» به کار میرود، از نظر ساختاری یک اسم مرکب (اتباع) است. این کلمه از ترکیب بن مضارع مصدر کشیدن («کِش») و ساختار نهی یا نفی آن («مَکِش») پدید آمده است و مفهومِ «بکشبکش» یا تقابل دو نیروی مخالف را تداعی میکند که یکی میکشد و دیگری مقاومت میکند یا به سوی خود میکشد.
این اصطلاح در ابعاد مختلف زندگی بشر کاربرد دارد؛ از کشمکشهای درونی و روانی فرد گرفته تا اختلافات خانوادگی، درگیریهای اجتماعی و حتی جنگها و تقابلهای سیاسی میان دولتها. در تمامی این بسترها، معنای محوری واژه همان عدم سازش، وجود تنش و ستیزهجویی دو طرفه است.
در فرهنگ لغت و طراحی جدول، این واژه نمونهای عالی از کلمات اصیل فارسی با ساختار اتباع به شمار میرود. متضادهای آن کلماتی امیدبخش چون صلح، آشتی، سازش، وفاق و آرامش هستند که نقطه مقابل هرگونه تنش و جدال مادی و معنوی به حساب میآیند.