یعنی چه
دندانها جمع کلمهٔ دندان است؛ اجزای سخت، استخوانیمانند و سفیدی که در فک بالا و پایین انسان و بسیاری از جانوران قرار دارند. این ساختارها وظیفهٔ اصلی بریدن، خرد کردن و جویدن غذا را بر عهده دارند و علاوه بر آن، در تکلم صحیح و زیبایی چهره نیز نقش کلیدی ایفا میکنند.
تلفظ
این واژه با فتح دال اول و سکون نون، فتح دال دوم و الف ممدوده به همراه نشانهٔ جمع «ها» به صورت دَندانها (Dandānhā) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ مستقیم برای این مفهوم خودِ واژهٔ «دندان ها» (با احتساب فاصله یا بدون آن) است. همچنین معادلهای عربی آن مانند اسنان نیز کاربرد دارد.
به انگلیسی
واژهٔ Teeth شکل جمع کلمهٔ Tooth در زبان انگلیسی و معادل دقیق دندانها است.
به عربی
در زبان عربی، کلمهٔ أسنان به عنوان جمعِ «سِنّ» به معنای دندانها به کار میرود که در قرآن کریم نیز به صورت مفرد به آن اشاره شده است.
نماد چیست
دندانها در فرهنگها و نمادشناسی اسطورهای نماد قدرت، توانایی بقا، جوانی و سلامتی هستند. در ادبیات فارسی کنایههایی مانند «دندان بر جگر گذاشتن» نشانگر صبر در سختی است و در باورهای عامیانه، افتادن آن معمولاً به گذر زمان، پیری یا از دست رفتن توانایی تعبیر میشود.
جمعبندی و توضیح کامل دندان ها
دندانها واژهای اصیل با ریشه در زبان پارسی میانه (dandān) و نیاهندواروپایی است که به اجزای سخت و استخوانی فک برای خرد کردن غذا اشاره دارد. این واژه در فرهنگ، ادبیات و حتی متون مذهبی مانند آیه ۴۵ سوره مائده (در قالب واژه عربی سن) جایگاه ویژهای داشته و علاوه بر کاربرد زیستی، کارکردهای استعاری فراوانی دارد.
در ساختار زبان فارسی، این کلمه همخانوادههای متعددی نظیر دندانپزشک، دندانه و دندانی دارد. اهمیت حفظ سلامت دندانها در طول تاریخ همواره به عنوان نشانهای از جوانی، قدرت دفاعی و زیبایی شناخته شده و نمادپردازیهای گوناگونی پیرامون آن شکل گرفته است.