یعنی چه
موافق به کسی یا چیزی گفته میشود که با نظر، عقیده، یا شرایطی خاص هماهنگی و همسویی دارد. این واژه نشاندهنده پذیرش، همداستانی و تمایل به همراهی است.
متضاد
کلماتی که مفهوم روبرو و ضد موافق را میرسانند و نشاندهنده عدم توافق یا تضاد هستند.
هم خانواده
این کلمات همگی از ریشه ثلاثی مجرد «و-ف-ق» مشتق شدهاند و مفاهیمی چون سازگاری، هماهنگی و همراهی را در خود دارند.
در جدول
کلمه موافق دقیقاً ۵ حرف دارد و در حل جدولهای متقاطع به عنوان پاسخ واژههایی نظیر همرأی یا دمساز به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و سیاق متن، کلمات متفاوتی برای رساندن مفهوم موافقت و سازگاری استفاده میشود.
به عربی
واژه موافق خود ریشه عربی دارد و در این زبان نیز به عنوان اسم فاعل از باب مفاعله در معانی مشابه به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی برای بیان حالت موافقت یا هماهنگی فکری و ساختاری از این اصطلاحات استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و فصیح فارسی برای واژه موافق شامل کلماتی چون همرأی، دمساز، هماهنگ و همسو است که به خوبی معنای همراهی فکری و عملی را منتقل میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل موافق
واژه «موافق» از ریشه عربی «وفق» گرفته شده و در زبان فارسی به عنوان یک صفت کلیدی برای بیان همراستایی، هماهنگی و پذیرش یک ایده یا جریان به کار میرود. این کلمه ابزاری برای نشان دادن صلح، تعادل فکری و چراغ سبز در روابط انسانی و مباحثات است. در ادبیات و لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین، موافق به معنای دمساز و شایسته نیز تعبیر شده است.
اگرچه خود این لفظ به صورت صریح در متن قرآن نیامده، اما همخانوادههای مشهور آن مانند «وفاق» و «توفیق» کاربرد معنایی بالایی در تبیین سازگاری امور و هدایت دارند. همچنین در علوم قرآنی و فقه، اصطلاح «مفهوم موافق» نشاندهنده هماهنگی کامل حکم استنباطشده با ظاهر آیه است که جایگاه ساختاری این واژه را نشان میدهد.