یعنی چه
واژه متأهل به فردی اطلاق میشود که پیمان زناشویی بسته، دارای همسر است و تشکیل خانواده داده است. این کلمه مترادف با واژگانی چون همسردار، زندار، شوهردار و پاوَند است و در نقطه مقابل کلماتی مانند مجرد، عزب و بیهمسر قرار میگیرد.
ریشه
این کلمه ریشه عربی دارد و اسم فاعل از باب تفعل (تأهّل) است که از ثلاثی مجرد «أ هـ ل» مشتق شده و کلماتی مانند اهل، اهلیت و آهال با آن همخانواده هستند. با اینکه این واژه ریشه عربی دارد، خود کلمه «متأهل» یا مشتقات فعلی آن در متن قرآن به کار نرفته است؛ قرآن برای رساندن مفهوم افراد همسردار از واژگانی چون «مُحْصَنَات» یا «أزواج» استفاده کرده است.
تلفظ
تلفظ صحیح و فصیح این واژه به صورت مُتأهِّل (mota'ahhel) است. با این حال، در نگارش رایج روزمره و متنهای عمومی، معمولاً بدون همزه و تشدید به صورت «متاهل» نوشته و خوانده میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، کلمه «متاهل» یک پاسخ قطعی و دقیق ۵ حرفی برای راهنماهایی همچون «ازدواجکرده» یا «دارای زن و فرزند» به شمار میرود.
به انگلیسی
معادل اصلی و رسمی واژه متاهل در زبان انگلیسی کلمه Married است که در اسناد، فرمها و گفتگوهای روزمره برای نشان دادن وضعیت تاهل استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به فردی که تشکیل خانواده داده و همسر دارد، از کلمه «مُتَزَوِّج» استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژه «Evli» به معنای متأهل و کسی است که ازدواج کرده است.
جمعبندی و توضیح کامل متاهل
واژه متأهل در فرهنگ و زبان فارسی به فردی اشاره دارد که با پیمان رسمی ازدواج، زندگی مشترکی را آغاز کرده و تشکیل خانواده داده است. این کلمه که از ریشه عربی «أهل» گرفته شده، به معنای صاحب اهل و عیال شدن است و در ساختارهای اجتماعی و حقوقی، وضعیت تاهل افراد را در برابر افراد مجرد مشخص میکند. رایجترین نماد بصری و اجتماعی این مفهوم در سراسر جهان، دو حلقه ازدواج در هم تنیده است.
نکته جالب توجه در مباحث لغوی این است که با وجود کاربرد وسیع این واژه و مشتقاتش در فارسی و عربی مدرن، خود کلمه متأهل در متن قرآن کریم نیامده است و کتاب آسمانی برای توصیف زنان و مردان همسردار از تعابیری چون «محصنات» و «ازواج» بهره برده است. این واژه در بازیهای فکری و جدول نیز به عنوان یک پاسخ کلیدی پنج حرفی کاربرد فراوانی دارد.