یعنی چه
این واژه به معنای سرگردانی، حیرت و تردد در ضلالت است؛ حالتی که فرد به دلیل نداشتن بصیرت، راه را از چاه تشخیص نمیدهد و سردرگم میشود.
ریشه
ریشه این کلمه «عَمَه» است که به معنای کوری باطنی و تاریکی بصیرت است، برعکس «عمی» که به کوری چشم سر اشاره دارد.
تلفظ
این کلمه به صورت فعل مضارع و با سکون عین، فتح ميم و ضم هاء تلفظ میشود.
به عربی
در زبان عربی معادلهایی همچون یتیهون و یحارون نیز برای آن ذکر شده است.
به فارسی
به زبان فارسی میتوان آن را به «در گمراهی خویش سرگردان و دو دل میمانند» ترجمه کرد.
در قرآن
این واژه صیغه جمع مذکر غایب است و ۷ بار در قرآن ذکر شده؛ از جمله در آیه ۱۵ سوره بقره: «اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ» یعنی خدا آنان را به استهزا میگیرد و در طغیانشان مهلت میدهد تا سرگردان شوند.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ معرفتی نماد حالتی است که انسان طغیانگر به دلیل اصرار بر گناه، قدرت تشخیص حق را از دست داده و مانند کسی که در تاریکی مطلق است، بی هدف دور خود میچرخد.
جمعبندی و توضیح کامل یعمهون
واژه «یعمهون» یک فعل مضارع قرآنی است که به زیبایی تفاوت میان کوری چشم و کوری دل را آشکار میسازد. این کلمه برخلاف کوری ظاهری، به سرگردانی و حیرتی اشاره دارد که ریشه در تاریکی باطن و از دست رفتن بصیرت انسانی دارد.
در فرهنگ قرآنی، این حالت عقوبتِ اصرار بر طغیان و گناه است؛ وضعیتی که در آن انسان سرکش فکر میکند در حال حرکت به سمت جلو است، اما در واقعیت در گمراهی خود دستوپا میزند و راه خروجی ندارد.