یعنی چه
سارکوفاژ به تابوتهای سنگی، مرمرین یا مجللی گفته میشود که در دوران باستان برای دفن پادشاهان و افراد طبقه اشراف استفاده میشد. این سازهها معمولاً دارای تزیینات و حکاکیهای پیچیده بودند. در اصطلاح مدرن مهندسی هستهای نیز به سازه بتنی عظیمی که برای مهار رادیواکتیو روی راکتور فاجعه چرنوبیل ساخته شده، سارکوفاژ میگویند.
تلفظ
این واژه به صورت سارْکوفاژ (Sarcophage) تلفظ میشود و یک وامواژه فرانسوی در زبان فارسی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون سارکوفاژ (۸ حرف)، ناووس (۵ حرف) و تابوت سنگی به عنوان پاسخ قرار میگیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژه Sarcophagus که ریشه در لاتین و یونانی باستان دارد برای این مفهوم استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از واژههای ناووس یا اصطلاح توصیفی تابوت حجری استفاده میگردد.
به فارسی
معادلهای دقیق و سره این کلمه در زبان فارسی شامل تابوت سنگی، ناووس، لحد سنگی و گورپشتهٔ سنگی هستند. از آنجا که این واژه یک اصطلاح باستانشناسی وارداتی است، همخانواده اشتقاقی در فارسی ندارد.
نماد چیست
سارکوفاژ در فرهنگهای باستان به ویژه مصر، یونان و روم نمادی از مرگ، جاودانگی پادشاهان، حفاظت از روح در سفر پس از مرگ و نمایش اقتدار دنیوی شخص متوفی بوده است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه سارکوفاژ ریشهای یونانی دارد که از ترکیب 'Sarx' (گوشت) و 'Phagein' (خوردن) ساخته شده و در لغت به معنی 'گوشتخوار' است؛ زیرا باستانیان معتقد بودند سنگ آهک مقبره جسد را تجزیه میکند.
جمعبندی و توضیح کامل سارکوفاژ
واژه سارکوفاژ یک اصطلاح تخصصی در باستانشناسی است که به تابوتهای مجلل و سنگی دوران باستان اشاره دارد. این واژه که ریشهای یونانی به معنای گوشتخوار دارد، از طریق زبان فرانسوی وارد زبان فارسی شده است و بیشتر برای مقبره فرعونها و پادشاهان رومی و مصری به کار میرود.
در دنیای مدرن، این کلمه کاربرد ثانویهای نیز پیدا کرده و به سازه بزرگ بتنی مهارکننده تشعشعات رادیواکتیو در نیروگاه چرنوبیل اطلاق میشود. در زبان فارسی معادلهایی چون ناووس و تابوت سنگی برای آن وجود دارد که در ساختار جدولها نیز بسیار کاربردی هستند.