یعنی چه
طبقه کارگر به گروهی از افراد در ساختار اقتصادی و اجتماعی جامعه اطلاق میشود که مالک ابزار تولید یا سرمایه بزرگی نیستند. این افراد درآمد خود را عمدتاً از طریق فروش نیروی کار خود (به صورت کار یدی، مشاغل خدماتی یا فعالیتهای تولیدی) و دریافت دستمزد یا حقوق ثابت ساعتی و ماهانه تامین میکنند و بدنه اصلی چرخه تولید و اقتصاد را تشکیل میدهند.
تلفظ
واژه «طبقه» با فتح طاء و باء [طَبَقِه] تلفظ میشود و واژه «کارگر» متشکل از کار (با سکون ر) و پسوند گر است که در مجموع به صورت [طَبَقِه کارْگَر] خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدولهای کلمات متقاطع، واژه «طبقه کارگر» به عنوان یک پاسخ دقیق ۹ حرفی شناخته میشود. همچنین با توجه به طراح جدول، اصطلاحات هممعنی مانند پرولتاریا نیز کاربرد فراوانی دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم و قشر اجتماعی از اصطلاح Working class استفاده میشود.
به عربی
در ادبیات، اخبار و متون جامعهشناسی زبان عربی، این مفهوم را معادل «الطبقة العاملة» قرار میدهند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای توصیف قشر زحمتکش و کارگری جامعه از عبارت İşçi sınıfı استفاده میگردد.
جمعبندی و توضیح کامل طبقه کارگر
طبقه کارگر به عنوان یکی از ستونهای اصلی هر جامعه، شامل افرادی است که با تکیه بر تواناییهای جسمی، مهارتی و خدماتی خود چرخهای اقتصادی را به حرکت درمیآورند. این گروه در نظامهای اقتصادی مختلف با عناوین گوناگونی نظیر مزدبگیران یا پرولتاریا شناخته میشوند و وجه تسمیه اصلی آنها، عدم مالکیت بر ابزار تولید کلان و وابستگی معیشت به حقوق و دستمزد مستمر است.
از منظر ریشهشناسی، این اصطلاح از دو واژه «طبقه» (عربی به معنای مرتبه و دسته) و «کارگر» (فارسی اصیل و پهلوی به معنای کننده کار و مأمور) ترکیب شده است. نمادهایی مانند داس و چکش یا مشت گرهکرده در طول تاریخ نشاندهنده همبستگی، مبارزات صنفی و جایگاه این قشر در تحولات اجتماعی جهان بودهاند.
اگرچه اصطلاح جامعهشناختی مدرن آن در متون کهن یا کتب آسمانی عیناً به این صورت مطرح نشده، اما اصول مرتبط با تکریم کارگر، مفاهیم اجیر شدنِ منصفانه و تعاملات متقابل اقتصادی انسانها برای اداره جامعه، همواره مورد توجه جدی نظامهای حقوقی و اخلاقی بوده است.